Μπορεί κανείς να μου δικαιολογήσει γιατί στον πούτσο μερικοί μερικοί στα profiles τους γράφουν “r…” ή “R” προκειμένου να μας δείξουν ότι ψάχνουν για σεξ; Ντρέπονται; Το θεωρούν πιο σικ ή μήπως για να μπορούν να σε βγάλουν και τρελό από πάνω, λέγοντάς σου ότι το R δεν μεταφράζεται ως Real αλλά ως Relationship; Λες και δεν ξέρουμε όλοι μας γιατί μπαίνουμε στα chat…
Αρχείο για Ιουλίου, 2008
Το τραγούδι της εβδομάδας: Παπαρίζου “η καρδιά σου πέτρα”
Από σήμερα απόφάσισα μια φορά την εβδομάδα να βάζω ένα τραγουδάκι που μου αρέσει, που μου θυμίζει κάτι ή που μου λέει κάποια πράγματα. Για αυτή την εβδομάδα το τραγούδι είναι από την Έλενα Παπαρίζου, το “Η καρδιά σου πέτρα”. Δεν είμαι καψούρης και δεν το αφιερώνω σε κανέναν ούτε και μου θυμίζει κάποιον παλιό γκόμενο. Απλά είναι θλιμμένο και για αυτό μου αρέσει. Η Έλενα σίγουρα έχει τεράστιο μέλλον και προς το παρόν το πάει μια καλά.
Απολαύστε το τραγούδι, καλή ακρόαση.
Λόγος να ντρέπομαι
Το ξέρω, έχω κάθε λόγο να ντρέπομαι γιατί έχω αρχές στη ζωή μου και μια από αυτές την πάτησα πρόσφατα. Είναι (ή έστω ήταν) αρχή μου να μην πηγαίνω με πρώην φίλων μου, ούτε καν με φίλους φίλων μου. Αυτή τη φορά δεν το τήρησα. Η κολλητή μου, πιστεύοντας ότι από εμένα δεν κινδυνεύει, μιας και ο γκόμενός της θα βρισκόταν για λίγες μέρες εκεί που κι εγώ βρίσκομαι ένα μήνα τώρα επίσης για δουλειές, σκέφτηκε να μείνουμε μαζί για μια βδομάδα ώστε εκείνος να μην πληρώνει και να έχει και παρέα. Έτσι, ήρθε την προηγούμενη εβδομάδα και τον φιλοξένησα στο σπίτι που έχω νοικιάσει.
Δεν είναι ο τύπος μου. Πιθανότατα αν μου την έπεφτε χωρίς να τον γνωρίζω, δεν θα έβρισκε ανταπόκριση. Δεν είναι άσχημος, απλά δεν είναι ο τύπος μου, όμως αυτό φαίνεται πως δεν με εμπόδισε. Δεν θα βρω δικαιολογίες του στυλ “έπαιζε το μάτι του”. Όντως έπαιζε αλλά εγώ, τόσο επειδή είναι γκόμενος της φίλης μου όσο και όχι ο τύπος μου, δεν θα έπρεπε να κάνω τίποτα. Ίσως ήταν αυτό που λέει ο κόσμος “κακιά στιγμή”, γιατί πέρασα ένα βράδυ μπροστά από το δωμάτιό του και είχε ανοιχτή την πόρτα. Καθόταν ανάσκελα, φορώντας μόνο το μπόξερ του και δεν κοιμόταν κι εκείνος όπως κι εγώ, γιατί έκανε πολύ ζέστη και το κλιματιστικό τα είχε παίξει. Πιάσαμε την κουβέντα στις δύο τα ξημερώματα και αλήθεια δεν είχα κακό σκοπό στο μυαλό μου. Καλά καλά δεν θυμάμαι τι λέγαμε όταν λες και κάποιος πάτησε το fast forward και βρέθηκα να του κάνω τσιμπούκι με μανία, έτσι ανάσκελα όπως ήταν. Και, όταν μου σήκωσε τα πόδια ψηλά και με κοφτές κινήσεις άρχισε να με καρφώνει, έχοντας μπει μέσα μου με τη μία, τότε το μόνο που δεν σκεφτόμουν ήταν ότι το ίδιο ακριβώς πράγμα ίσως έκανε και στην κολλητή μου που την αγαπώ. Από εδώ και πέρα δεν θα την αγαπώ μόνο, θα την ντρέπομαι κιόλας κι εκείνη δεν θα το ξέρει και ούτε και θα το μάθει ποτέ.
Ούτε για μια στιγμή δεν λειτούργησε καβλωτικά το γεγονός ότι με πήδαγε ο γκόμενος της φίλης μου. Ειλικρινά δεν το σκέφτηκα, μόνο δάγκωνα το σεντόνι για να μην ακουστώ όση ώρα έκανε ότι έκανε. Και το έκανε καλά, απίστευτα καλά και ήταν από τις πολύ ελάχιστες φορές στη ζωή μου που ήθελα να φωνάξω από ηδονή. Και ήταν η πρώτη φορά στα 25 του χρόνια που πήγαινε με άντρα και δεν ξέρω τι τον οδήγησε να πάει με μένα ή τι τον δίδαξε να ξέρει ακριβώς τι πρέπει να κάνει. Όμως το έκανε τόσο μα τόσο καλά που τον άφησα να τελειώσει εκεί που ήθελε – στα μούτρα που κανονικά σιχαίνομαι.
Χρειάστηκε μεγάλη δύναμη την επόμενη ημέρα για να το συζητήσω ψύχραιμα μαζί του. Του είπα πως ποτέ δεν θα έπρεπε να της το πούμε κι εκείνος φυσικά συμφώνησε και οι επόμενες λίγες ημέρες που μείναμε μαζί, κύλησαν χωρίς να κάνουμε τίποτα. Για μένα η δυσκολία ήταν μεγάλη, δεν ξέρω για εκείνον, αλλά συγκρατήθηκα. Και όταν έφυγε, ένα κλάμα τόσο γοερό και με τόσα αναφιλητά όσο ποτέ άλλοτε, προσπάθησε ανεπιτυχώς να ξεπλύνει τις τύψεις μου.
Αίσχος κείμενο στο madvillage(kostassol)
Καλά, ήθελα να ήξερα δεν υπάρχει λίγη ντροπή; Τόσο πολύ η ανάγκη για εντυπωσιακούς τίτλους – κράχτες και υψηλή αναγνωσιμότητα έχει αλλοτριώσει εντελώς μερικούς μερικούς; Αναφέρομαι σε πρόσφατο κείμενο στο ιστολόγιο madvillage (kostassol), στο οποίο ο τίτλος είναι “Madonna is dead-shocking news”, όπου και λέγεται πως η Madonna, μαζί με δυο της σωματοφύλακες, βρήκε τραγικό θάνατο σε ατύχημα. Το αχαρακτήριστο κείμενο θα το βρείτε εδώ
Τι ηλίθια αστεία είναι αυτά, έστω και αν αναφέρεται στο τέλος του “άρθρου” (ο Θεός να το κάνει), ότι πρόκειται περί φάρσας; Το θεωρεί πολύ σωστό ο συγγραφέας του ιστολογίου να κάνει “πλάκα” με τη ζωή και σωματική ακεραιότητα ενός ανθρώπου, άσχετο αν είναι η Madonna ή οποιοσδήποτε άλλος λιγότερο γνωστός άνθρωπος; Τόσο πολύ παραχωρούμε τα πάντα στο βωμό της επισκεψιμότητας;
Λυπάμαι, αλλά δεν γέλασα καθόλου με το “αστείο”, που ακόμα φιγουράρει στα περισσότερο αναγνωσμένα άρθρα του wordpress. Λυπάμαι αλλά πρόκειται περί κρύου και αίσχος “αστείου”, από εκείνα που αν έλεγαν στην παρέα μας, θα έτρωγαν καρπαζιές. Σε εποχές που η ανθρώπινη ζωή έχει τόσο πολύ ευτελιστεί, λίγος σεβασμός δεν βλάπτει. Νομίζω.
Το πείραμα
Κάποτε αποφάσισα να κάνω ένα πείραμα στα site που είχα profile. Έβαλα μια φωτογραφία στη οποία φαινόταν πρόσωπο κι άλλη μια που φαινόταν σώμα μαζί με το πρόσωπο. Ο τύπος που φαινόταν ήταν πολύ κάβλας και αμέσως το profile μου έπιασε φωτιά. Ξέρετε, εκείνες τις φλογίτσες που βάζεις για να δείξεις ότι είσαι ενθουσιασμένος. Δεν πέρασε πολλή ώρα και παράθυρα άρχισαν να ανοίγουν. Τουλάχιστον δέκα ήθελαν να μου μιλήσουν, να με γνωρίσουν, να με γαμήσουν και να τους γαμήσω. Είχα κάθε είδους προσφορά.
Όταν η συζήτηση είχε προχωρήσει και χωρίς να με ρωτήσουν αν είμαι εγώ στη φωτογραφία ή όχι, τους είπα ότι έπρεπε να τους στείλω foto για να με δούν. Απόρησαν, νόμιζαν ότι ήμουν εγώ στη φωτογραφία. Τους είπα ότι δεν ήμουν αλλά πως κι εγώ ήμουν πολύ καλός αν και ίσως όχι τόσο όσο εκείνος που έδειχνε η φωτογραφία. Ένας ένας άρχισαν να την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια, χωρίς καν να περιμένουν να τους στείλω φωτογραφία. Αφού δεν ήμουν εγώ εκείνος που έβλεπαν, δεν ήθελαν καν να δουν κάποιον άλλο.
Ο μόνος που δεν έφυγε ήταν ένας 34χρονος (τότε) όχι πολύ ωραίος, όχι με το καλύτερο σώμα που υπάρχει. Σε αυτόν δεν έδειξα καν φωτογραφία, του είπα απλά ότι δεν ήμουν εγώ αυτό που έβλεπε κι ότι δεν είχα να του δείξω τίποτα από εμένα. Μου είπε να πάω από το σπίτι του αν ήθελα και πήγα. Μόλις άνοιξε την πόρτα, τον είδα να στέκεται έκπληκτος. Γιατί μπροστά του στεκόταν εκείνο που είχε δει στις φωτογραφίες. Νομίζω πως πρέπει να μας άκουσαν όλοι οι Αμπελόκηποι εκείνο το βράδυ, ήταν σεξ εξαιρετικής έντασης.
Όλοι οι άλλοι, για μια ακόμη φορά, απέδειξαν πόσο μαλάκες είναι. Όχι επειδή έχασαν εμένα το κελεπούρι (σιγά) αλλά γιατί δεν δέχτηκαν καν να δουν το πως μπορεί να ήμουν. Ήθελαν μόνο εκείνο που είχαν δει, το τέλειο για τα δεδομένα τους και δεν θα συμβιβάζονταν με τίποτε άλλο. Ούτε καν θα ρίσκαραν να ήταν καλύτερο από εκείνο που είχαν δει. Ο 34αρης όμως, ο όχι παίδαρος και ο όχι κορμάρα, ρίσκαρε γιατί δεν κόλλησε στην εικόνα.
Αυτός είναι ένας από τους πολλούς λόγους που αποκαλώ πουστάρες τους ομοίους μου και που αισθάνομαι πως με προσβάλεις αν με πεις gay. Δεν θέλω να μοιάζω σε τίποτα με τη φάρα αυτή που μαζεύεται στο internet και στα blogs και αυτοθαυμάζεται.
Η Madonna, εγώ και τα εισιτήρια
Δεν κόβω φλέβες για τη Μαντόνα. Μου αρέσει, την ακούω και τη χορεύω αλλά δεν έχω δίσκους της. Όταν έμαθα ότι θα έρθει στην Αθήνα για συναυλία, ήθελα να πάω αλλά δεν θα στεκόμουν στην ουρά τόσες ώρες, μέσα στον ήλιο και στη ζέστη ούτε και θα έβγαζα τα μάτια μου μπροστά στο computer για να κλείσω εισιτήριο.
Τότε με πήρε τηλέφωνο ο Μάνος. Καλό παιδί, είχαμε βγάλει τα μάτια μας μερικές φορές καθώς είναι από τους καλύτερους παθητικούς που έχω γνωρίσει και κάνει το καλύτερο τσιμπούκι στο λεκανοπέδιο. Ήθελε να πάει αλλά δεν είχε παρέα και με ρώτησε αν θα με ενδιέφερε. Του είπα ναι αλλά ότι δεν γινόταν να καθίσω να περιμένω τόσες ώρες. Τότε προσφέρθηκε να πάει εκείνος να τα κλείσει, για αυτό και δέχτηκα. Σηκώθηκα το πρωί, ήπια καφέ, έκανα μερικά τσιγάρα, μπάνιο και πήγα γυμναστήριο. Γύρισα μετά από καμιά ώρα, έκανα ψώνια στο σουπερμάρκετ, μαλακίστηκα στο gaydar, έφτιαξα φαγητό και με πήρε τηλέφωνο. Η ώρα ήταν τρεις το μεσημέρι και μόλις είχε βγει από την ουρά, με δυο εισιτήρια στα χέρια του.
Πήγα από το σπίτι να του δώσω τα χρήματα και γαμηθήκαμε. Εντύπωση μου έκανε η όρεξή του μετά από τόσες ώρες που περίμενε. Η αγαπημένη του στάση ειναι στα πλάγια και έχει έναν καναπέ που ακόμα δεν τον έχουμε σπάσει. Καλό παιδί και μοιάζουμε στο ότι πάντα έχουμε όρεξη για σεξ.
Έτσι βρέθηκα κι εγώ με το εισιτήριο που ποθεί ολόκληρη η Ελλάδα και θα είμαι κι εγώ στο Ολυμπιακό Στάδιο τη βραδιά εκείνη. Θα πάμε με τον Μάνο που πετάει τη σκούφια του για κάτι τέτοια και το πιθανότερο είναι πως μόλις τελειώσει θα βρεθούμε ξανά σπίτι του, πάνω στον ίδιο καναπέ.
Ο ηθοποιός
Κοίταξα την είσοδο της παλιάς πολυκατοικίας που βρισκόταν σε κεντρική οδό κοντά στην Πατησίων. Την ώρα εκείνη έβγαιναν κάτι μαύροι και μερικοί αλβανοί από μέσα. Ήταν άθλια πολυκατοικία, το έβλεπες και από έξω και από μέσα μόλις ανέβαινες τα σκαλοπάτια της. Όμως εκεί έμενε αυτός που είχαμε μιλήσει νωρίτερα, ένας 24χρονος που είχε δηλώσει πως σπούδασε ηθοποιός. Φαινόταν ωραίο παιδί, με γραμμωμένους κοιλιακούς, ξανθός και κοντός και είχε κι εκείνος τις ίδιες κάβλες που είχα κι εγώ όσο μιλούσαμε.
Ανέβηκα στον όροφο που μου είχε πει, χτύπησα το κουδούνι και σε λίγο μου άνοιξε την πόρτα. Πίσσα σκοτάδι στο δωμάτιο και κρύο διαπέρασε τα ρούχα μου μόλις μπήκα. Το δωμάτιο φαινόταν φτωχικό, σημάδι ότι ο νεαρός μας δεν ήταν στην καλύτερη οικονομική κατάσταση. Είχε μια σόμπα στο δωμάτιό του, που δεν έκανε σπουδαία πράγματα όμως. Ο νεαρός ξάπλωσε στο κρεβάτι και κουκουλώθηκε. Μου είπε αν κρυώνω να κάνω το ίδιο και στην αρχή είπα να το παίξω παλικάρι, όμως ο χειμώνας ήταν πιο φοβερός μέσα στο σπίτι από ότι έξω, οπότε σύντομα βρέθηκα κι εγώ στο κρεβάτι με τα εσώρουχα. Τουρτούριζα λίγο στην αρχή αλλά μετά ζεστάθηκα και αρχίσαμε τη γνωστή κουβέντα περί ανέμων και υδάτων.
Ήμασταν και οι δύο ξαπλωμένοι στο πλάι και ο μικρός ακουμπούσε τη λεκάνη του πάνω μου. Στην αρχή τριβόταν λίγο, μόνο όταν προσπαθούσε να βολευτεί στο κρεβάτι, αργότερα όμως το τρίψιμο είχε συγκεκριμένο σκοπό και άρχισε να γίνεται όλο και πιο δυνατό και γρήγορο μέχρι που νόμιζα πως δεν θα άντεχα άλλο ή το μποξεράκι θα σκιζόταν ή θα τελείωνα χωρίς να κάναμε τίποτε άλλο.
Έβαλα το χέρι μου μέσα στο εσώρουχό του και άρχισα να του χαϊδεύω τον κώλο. Το δάχτυλό μου κινούνταν ανάμεσα στα δυο κωλομέρια και έτριβε την τρύπα του, κάνοντάς τον να βγάζει συνεχόμενες μικρές κραυγές και βαθείς αναστεναγμούς. Δεν πέρασε πολλή ώρα και έβαλε το κεφάλι του κάτω από τα σκεπάσματα. Τον ένιωσα να ξεκουμπώνει τα κουμπιά από το εσώρουχό μου και να τον παίρνει στο στόμα του. Έβλεπα το κεφάλι του κάτω από την κουβέρτα να ανεβοκατεβαίνει πότε αργά και πότε γρήγορα και ένιωσα μια υγρή αίσθηση εκεί κάτω. Έβαλα τα χέρια μου κάτω από τα σκεπάσματα και του τράβηξα τη φανέλα. Του χάιδευα την πλάτη σε όλο της το μήκος και έπαιξα με τις ρώγες του, ενώ με το χέρι μου βοηθούσα το κεφάλι του να μπουκώσει περισσότερο.
Σε κάποια φάση, βγήκε από τα ρούχα, άνοιξε ένα συρτάρι, πήρε κάτι και ξαναμπήκε συνεχίζοντας το τσιμπούκι. Σταμάτησε πάλι και ένιωσα πως μου φορούσε προφυλακτικό. Βοήθησα με το χέρι μου στην τοποθέτηση και αμέσως μετά, χωρίς να βγει από τα ρούχα, ανασηκώθηκε, κάθισε επάνω και το πήρε αμέσως μέσα του. Στάθηκε λίγο να συνηθίσει και μετά, γέρνοντας τον κορμό του προς το στήθος μου, άρχισε να κουνάει τη λεκάνη του ώστε να τον παίρνει όλο μέσα, να τον βγάζει μέχρι το κεφάλι και μετά να συνεχίζει το ίδιο. Τον ξεσκέπασα και όση ώρα ίππευε, χάιδευα το στήθος και όλο το κορμί του. Δεν έκανα τίποτα, τα έκανε όλα εκείνος και κάποια στιγμή άπλωσε τα πόδια του κατά μήκος του κορμιού μου, ώστε οι πατούσες του βρέθηκαν στους ώμους μου και οι γάμπες του πάνω στα πλάγια του στήθους μου. Κρατήθηκε πίσω από τις δικές μου γάμπες και συνέχισε να κουνιέται μπρος πίσω. Ήταν μια τέλεια στάση την οποία βοήθησα τραβώντας τα πόδια του από ψηλά στους μηρούς. με κάβλωνε γιατί ήταν κορμάρα και οι κοιλιακοί του συσπώνταν σε κάθε του κίνηση.
Αλλάξαμε στάση, ήταν η ώρα να είναι δικός μου ο έλεγχος. Τον έβαλα ανάσκελα και έδειξε την ευλυγισία του καθώς μάζεψε τα πόδια του τόσο που οι φτέρνες να ακουμπάνε στους ώμους του. Ξάπλωσα πάνω του, μπήκα μέσα με τη μία και κρατήθηκα από τα κάγκελα του παλιού κρεβατιού, καθώς τον πηδούσα πλέον δυνατά. Κρατήθηκε κι εκείνος από τα κάγκελα και δεχόταν με ευχαρίστηση τα κύματα της κάβλας μου που χτυπούσαν πάνω του όπως τα κύματα της θάλασσας στους βράχους. Υπήρχαν μόνο αναστεναγμοί και πνιχτές κραυγές και το κρεβάτι που έτριζε. Το καβλί του, μικρό αλλά σκληρό τριβόταν πάνω στην κοιλιά μου κι ένιωσα μερικές σταγόνες υγρών λίγο πριν τελειώσει πάνω μου. Λίγα λεπτά αργότερα, όταν πλησίαζε η ώρα της δικής μου έκρηξης βγήκα, μου έβγαλε το προφυλακτικό και σύρθηκε προς τα κάτω στο κρεβάτι, ώστε το πρόσωπό του να είναι κάτω από το καβλί μου. Του τα έδωσα στο λαιμό και στο πρόσωπο.
Δέκα λεπτά αργότερα βρισκόμουν έξω στο δρόμο ψάχνοντας για ταξί. Ο κρύςο αέρας που φυσούσε ήταν ό,τι ακριβώς χρειαζόμουν εκείνη την ώρα…
