My life unveiled

Δεν ήταν η πρώτη φορά που με κοιτούσε περίεργα. Συνήθιζα μέρα παρά μέρα να πίνω τον καφέ μου στο Θησείο, στο ίδιο πάντα στέκι κι εκείνος, λες και είχε καταγράψει τις ώρες και ημέρες που πήγαινα μόνος με τη συνοεδεία βιβλίου ή εφημερίδας, ερχόταν να πουλήσει cd.
Από την πρώτη κιόλας στιγμή τον παρατήρησα. Ψηλός, γύρω στο 1,85, ίσως και παραπάνω, φορούσε αμάνικες μπλούζες για να φαίνονται οι περήφανοι δικέφαλοι στα χέρια του και γενικά ήταν ντυμένος με τον τρόπο που συνηθίζουν: φαρδιά παντελόνια, αθλητικά παπούτσια και αμάνικες μπλούζες, με αλυσίδες στα χέρια και στο λαιμό.
Την πρώτη φορά φυσικά δεν ήθελα να αγοράσω αλλά, ορμώμενος από την εμφάνισή του, αποφάσισα να ψάξω λίγο τα cd, απλά για να έχω το χρόνο να τον παρατηρήσω περισσότερο κι αυτό επαναλαμβανόταν κάθε φορά που έπινα τον καφέ μου, μέχρι που στο τέλος αρχίσαμε να λέμε και καμιά κουβέντα. Έμαθα πως τον λένε Michael, ήταν 25 χρονών, γεννημένος στην Αμερική αλλά από αφρικανούς γονείς από ένα κράτος που δεν συγκράτησα. Με τον καιρό μιλούσαμε όλο και περισσότερο και αποκτήσαμε θάρρος να απευθυνόμαστε με τα μικρά μας ονόματα τόσο που κάποτα του πρότεινα να μην φοράει εκείνα τα φαρδιά παντελόνια. Με έκπληξη είδα μερικές ημέρες μετά πως είχε ακούσει τη συμβουλή μου και ήρθε με εφαρμοστό που αναδείκνυε το ύψος και τα σφιχτά του πόδια. Πλέον είχα αρχίσει να σκέφτομαι σοβαρά το ενδεχόμενο να έκανα σεξ μαζί του, αφού ποτέ δεν είχα πάει με μαύρο. Δεν πέρασε μια βδομάδα και προς μεγάλη μου έκπληξη το κατάφερα, με τον εξής τρόπο.
Παρά τη γνωριμία μας, ποτέ δεν αγόρασα δίσκο, όμως ένα βράδυ αποφάσισα να τα παίξω όλα κι έτσι τον ρώτησα αν τυχόν έχει dvd σεξουαλικού περιεχομένου. Στην καταφατική του απάντηση διευκρίνησα πως ήθελα gay περιεχομένου και για μια στιγμή στάθηκε χωρίς να απαντήσει. Σκέφτηκα πως είχα κάνει μαλακία αλλά με ανακούφισε όταν μου είπε ότι δεν είχε μαζί του αλλά μπορούσε να μου βρει και, λες και η ώρα ήταν ανοιχτή για επιθυμίες, μου είπε πως είχε αρκετές σπίτι, μπορούσα κάποια στιγμή να πάω, να δω ποιά μου άρεσε και να την αγόραζα.
Δεν έχασα χρόνο, του είπα ότι ήθελα οπωσδήποτε να δω εκείνη τη στιγμή και χαμογελώντας μου είπε να τον ακολουθήσω. Φτάσαμε σε ένα διαμέρισμα στο Μεταξουργείο, πολύ καλό από όσο θα περίμενα για έναν μετανάστη. Διάλεξε μια ταινία, την έβαλε να παίζει και καθίσαμε μαζί στον καναπέ. Ήμουν πολύ νευρικός και τα σχόλιά του για την ταινία, ότι ήταν πολύ καλές οι σκηνές, δεν με βοηθούσαν, οπότε σχεδόν απελπισμένος και αρκετά φοβισμένος μπορώ να πω, έβαλα το χέρι μου στον καβάλο του. Δύο ήταν τα αποτελέσματα. Πρώτον ότι χαμογέλασε και δεν ενοχλήθηκε και δεύτερον ότι η χούφτα μου έπιασε κάτι που υποσχόταν πολλά έτσι και απελευθερωνόταν από το στενό εκείνο τζιν, όπως και έγινε αμέσως μετά. Γιατί ο συγκεκριμένος φαίνεται πως δικαίωνε πλήρως τη φήμη για τους ομοεθνείς του, δείχνοντάς μου ένα από τα μεγαλύτερα καβλιά που έχω δει ποτέ, τόσο από άποψη μήκους όσο και πάχους. Πλέον αντοχές και ενοχές δεν υπήρχαν. Βύθισα το κεφάλι μου ανάμεσα στα πόδια του δίνοντάς του την καλύτερη πίπα που θα μπορούσα να κάνω, γλύφοντας αργά, μπουκώνοντας το στόμα μου με κάπου 23 ή 24 εκατοστά καβλιού που έμοιαζε με πέτρα σκληρό. Έβγαλε τη μπλούζα του κι αμέσως ένιωσα μειονεκτικά βλέποντας εκείνο το πέτρινο φουσκωτό στήθος και τα μπράτσα με τους ολοστρόγγυλους δικεφάλους, ενώ τα μπούτια του ήταν ακριβώς όπως τα είχα φανταστεί:σφιχτά και δυνατά. Μια πίπα τώρα πια δεν αρκούσε.
Φόρεσε ένα πολύ μεγάλο προφυλακτικό και όπως ήταν καθισμένος αναπαυτικά στον καναπέ κάθισα πάνω του. Έλεγες πως δεν θα τελείωνε εκείνη η διείσδυση, πως δεν θα έφτανε μια χούφτα αλοιφή για να απαλύνει τον πόνο. Κι όμως, παραδόξως, ο πόνος ήταν υποφερτός παρά το ότι όλος ήταν μέσα μου πλέον. δεν υπήρχε χώρος για τρυφερότητες, κουνιόμουν δυνατά πάνω του, βγάζοντας τον μισό έξω από εμένα και δεχόμενός τον ξανά με σταθερή ένταση, ενώ τα χέρια μου πότε χάιδευαν και πότε έσφιγγαν εκείνο το απίστευτο στήθος. Με έγειρε λίγο προς τα πίσω, κρατώντας την πλάτη μου με τα μυώδη χέρια του και με κοφτές κινήσεις της λεκάνης του μου τον έδινε χωρίς καν να λαχανιάσει. Το ρολόι που ήταν πίσω του έδειχνε πως μισή ώρα είχε περάσει που τον είχα μέσα μου αλλά δεν μου φάνηκαν ούτε πέντε λεπτά.
Με γύρισε ανάσκελα, χωρίς να βγει από μέσα μου, έβαλα τα πόδια μου στους σφιχτούς του γλουτούς και όση ώρα μου έδινε την κάβλα του, θαύμαζα το σφιγμένο του κορμί, με όλους τους μυς τεντωμένους. Λέξη δεν βγάλαμε ούτε εγώ ούτε αυτός, μόνο πνιχτές κραυγές και, με δυο τρία τελευταία τεντώματα τα οποία τον είχα αγκαλιάσει ολόκληρο, τελείωσε μέσα μου. Πρώτη φορά που μου φάνηκε πως δεν θα μπορούσα να περπατήσω.
Συνανατηθήκαμε άλλες δυο φορές συνολικά. Τη μία με πήρε στα όρθια στην τουαλέτα ενός κλαμπ και την επόμενη μέσα στο μπάνιο του, όπου είχα την ευκαιρία να τον δω να τελειώνει στο στήθος μου. Πιστός στην τακτική μου του να μη συναντιέμαι πολλές φορές με κάποιον, δεν τον ξαναείδα. Είναι από τα άτομα που μου άρεσαν πολύ και έχω την εντύπωση ότι δεν ήταν μόνο το σεξ που είχε στο μυαλό του με μένα. Ίσως κάποτε το μάθω…

Η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν με εξίταρε η ιδέα μιας παρτούζας. Μου φαινόταν πιο λογικό και πιο καβλωτικό να δίνεις όλες σου τις δυνάμεις, το πάθος και την ένταση σε έναν μόνο παρτενέρ, πάνω στον οποίο θα ξεδίπλωνες ολόκληρη την τεχνική σου. Για το λόγο αυτό δεν έψαξα και δεν δέχτηκα τρίο και παρτούζες, μέχρι ένα απόγευμα που πήγα για καφέ στο Μπουρνάζι με ένα φίλο μου.
Καλό παιδί, δε λέω, αλλά όχι ο τύπος μου και εγώ όχι ο δικός του. Αυτό δεν μας εμποδίζει βέβαια να είμαστε φίλοι καλοί και να τα λέμε που και που. Είχα ένα χρόνο να τον δω και θυμάμαι τον είχα αφήσει να αναρωτιέται αν πρέπει να κάνει σεξ με άντρα ή όχι. Τον βρήκα όμως όχι απλά να έχει ξεπεταχτεί αλλά να μου δηλώνει κιόλας ότι τη βρίσκει μόνο με τρίο και παρτούζες. Το συζητήσαμε αρκετή ώρα μιας και έως τότε εγώ δεν είχα κάνει ποτέ, ώσπου έριξε την ιδέα. Είχε δυο καβάντζες μου είπε, με τους οποίους έκανε τρίο και με ρώτησε αν ήθελα να το κανονίσει ώστε να κάνουμε όλοι μαζί. Μου διευκρίνησε πως δεν ήμουν υποχρεωμένος να κάνω κάτι μαζί του αλλά του απάντησα πως δεν είχα ιδιαίτερο πρόβλημα. Μπορεί να μην ήταν ο τύπος μου αλλά δεν ένιωθα πως δεν ήθελα ούτε να μου τον δει. Η μια καβάντζα ήταν ενεργητική και η άλλη έκανε παθητικό μόνο. Άρχισα να το σκέφτομαι σοβαρά και μόλις μου έδωσε τη μικρή ώθηση του “έλα και αν δεν σου αρέσουν φεύγεις”, σκέφτηκα πως δεν είχα τίποτα να χάσω.
Έκανε δυο τηλεφωνήματα και το ραντεβού κανονίστηκε σε μια ώρα στο σπίτι του, που ήταν κάπου στο Περιστέρι. Φτάσαμε πρώτοι, γιατί ήθελε να κάνει ένα συμμάζεμα και λίγο αργότερα κατέφτασε ο πρώτος, ο παθητικός. Συμπαθητική φυσιογνωμία, από εκείνα που λες “καβλάκια”, ομιλητικός και επικοινωνιακός. Μπορώ να πω ότι τον συμπάθησα γιατί είχε και καλό χιούμορ. Μετά από κάμποση ώρα έφτασε και ο ενεργητικός της παρέας. Ήταν τριαντάρης, ψηλός και γεροδεμένος, που δε μιλούσε πολύ. Μου άρεσε και στο νόημα που έκανε ο φίλος μου κούνησα διακριτικά το κεφάλι για να δείξω πως εγκρίνω. Συζητήσαμε για λίγη ώρα, χαζέψαμε τηλεόραση και μαλακιστήκαμε γενικώς, όταν ο φίλος μου, δίνοντας το σύνθημα, έκατσε στα πόδια του παθητικού και άρχισαν να φιλιούνται. Τόσο εγώ όσο και ο ενεργητικός μείναμε αμέτοχοι, κοιτάζοντας ο ένας τον άλλο με κάποια νευρικότητα. Σκέφτηκα πως μπορεί να μην του άρεσα αλλά δεν τον έβλεπα να φεύγει κιόλας. Εντωμεταξύ οι άλλοι δύο είχαν μπει για τα καλά στο παιχνίδι, αφού είχαν αρχίσει ήδη να γδύνονται. Ο παθητικός της παρέας γύρισε προς το μέρος μου, άρχισε να με φιλάει και ανταπέδωσα. Σύντομα ξεκίνησαν να με γδύνουν και όχι πολλή ώρα μετά ο παθητικός μου τον πήρε στο στόμα του. Πολύ καλός, πάρα πολύ καλός θα έλεγα και η απόλαυση εκτοξεύτηκε στα ύψη όταν πήρε μέρος στην πίπα και ο φίλος μου. Πρώτη φορά με έγλυφαν δύο μαζί και το απόλαυσα. Αλλά δεν μπορούσα να ξεχάσω και τον ενεργητικό που καθόταν απέναντι και κάπνιζε κοιτάζοντας, αφού ίσως έτσι την έβρισκε. Άπλωσα το χέρι μου και τον προσκάλεσα. Έσβησε το τσιγάρο και ήρθε, κάθισε δίπλα μου και αρχίσαμε να φιλιόμαστε όση ώρα οι άλλοι δύο στα πόδια μου μοιράζονταν το καβλί.
Σύντομα ήμασταν όλοι γυμνοί και ξάπλωσα ανάμεσα στα πόδια του ενεργητικού, δίνοντάς του το καλύτερο τσιμπούκι της ζωής του, μιας και με μεγάλη ικανοποίηση παρατήρησα πως το μέγεθός του σαφώς και ξεπερνούσε τα είκοσι εκατοστά. Το σύμπλεγμα συνέχισε να γλύφεται, να φιλιέται και να χαϊδεύεται, όταν πλέον μας ζητήθηκε να φορέσουμε προφυλακτικά. Καθιστοί όπως ήμασταν στον καναπέ, εγώ και ο ενεργητικός φορέσαμε τις καπότες. Τότε ο παθητικός ήρθε και κάθισε πάνω μου και ο φίλος μου στον ενεργητικό. Μπορώ να πω ότι ο δικός μου παρτενέρ, με ελάχιστες κινήσεις, κατάφερε να με κάνει να θέλω να τελειώσω αλλά συγκρατήθηκα. Όση ώρα πηδιούνταν πάνω μας, εγώ και ο ενεργητικός φιλιόμασταν και το ίδιο έκαναν και οι άλλοι δύο. Κάποια στιγμή κατέβηκαν και άρχισαν να παίζουν με ένα δονητή που έβαζε ο ένας στον άλλο. Ο ενεργητικός συνέχισε να παρακολουθεί παίζοντας με τον εαυτό του ώσπου οι ματιές μας συναντήθηκαν ξανά και καταλάβαμε πως αρέσαμε ο ένας στον άλλο. Χωρίς να χάσω χρόνο τον καβάλησα, τον φίλησα και αμέσως φόρεσε προφυλακτικό. Κάθισα σε εκείνο το μεγάλο καβλί με όλη μου την ευχαρίστηση. Το σεξ μας ήταν δυνατό και έντονο, ενώ τα φιλιά μας ακούγονταν σε όλο το χώρο. Όταν με γύρισε ανάσκελα και πέρασα το ένα πόδι μου στην πλάτη του καναπέ και το άλλο στα πλευρά του, τα έδωσε όλα. Ήθελα να φωνάξω αλλά κρατήθηκα, όπως με το ζόρι κρατήθηκα ξανά για να μην τελειώσω.
Το τέλος όλης αυτής της ιστορίας με βρήκε να πηδάω το φίλο μου δυνατά, εκείνος τον παθητικό και εμένα ο ενεργητικός. Και όταν το πράγμα έφτανε στο απροχώρητο, οι δύο απόλυτα παθητικοί μας πήραν τσιμπούκια και τελειώσαμε και οι δύο επάνω τους, χωρίς να σταματήσουμε να φιλιόμαστε. Δεν ήταν άσχημη η εμπειρία αλλά δεν μπορείς, από ότι κατάλαβα, να μην δείξεις προτίμηση σε κάποιον. Και με εκείνον που είδαμε ότι είχαμε χημεία περάσαμε ένα δίμηνο που πηδιόμασταν μόνοι μας, χωρίς τους άλλους δύο, σχεδόν κάθε μέρα. Μέχρι που μου αποκάλυψε πως ήταν αρραβωνιασμένος και θα παντρευόταν σύντομα, γεγονός που θεώρησα ως τετριμμένη δικαιολογία για να ξεκόψουμε, μέχρι που παραβρέθηκα στο γάμο του. Έκτοτε ζει με τη γυναίκα του και το ένα τους παιδί.

Το ξέρω, έχω κάθε λόγο να ντρέπομαι γιατί έχω αρχές στη ζωή μου και μια από αυτές την πάτησα πρόσφατα. Είναι (ή έστω ήταν) αρχή μου να μην πηγαίνω με πρώην φίλων μου, ούτε καν με φίλους φίλων μου. Αυτή τη φορά δεν το τήρησα. Η κολλητή μου, πιστεύοντας ότι από εμένα δεν κινδυνεύει, μιας και ο γκόμενός της θα βρισκόταν για λίγες μέρες εκεί που κι εγώ βρίσκομαι ένα μήνα τώρα επίσης για δουλειές, σκέφτηκε να μείνουμε μαζί για μια βδομάδα ώστε εκείνος να μην πληρώνει και να έχει και παρέα. Έτσι, ήρθε την προηγούμενη εβδομάδα και τον φιλοξένησα στο σπίτι που έχω νοικιάσει.
Δεν είναι ο τύπος μου. Πιθανότατα αν μου την έπεφτε χωρίς να τον γνωρίζω, δεν θα έβρισκε ανταπόκριση. Δεν είναι άσχημος, απλά δεν είναι ο τύπος μου, όμως αυτό φαίνεται πως δεν με εμπόδισε. Δεν θα βρω δικαιολογίες του στυλ “έπαιζε το μάτι του”. Όντως έπαιζε αλλά εγώ, τόσο επειδή είναι γκόμενος της φίλης μου όσο και όχι ο τύπος μου, δεν θα έπρεπε να κάνω τίποτα. Ίσως ήταν αυτό που λέει ο κόσμος “κακιά στιγμή”, γιατί πέρασα ένα βράδυ μπροστά από το δωμάτιό του και είχε ανοιχτή την πόρτα. Καθόταν ανάσκελα, φορώντας μόνο το μπόξερ του και δεν κοιμόταν κι εκείνος όπως κι εγώ, γιατί έκανε πολύ ζέστη και το κλιματιστικό τα είχε παίξει. Πιάσαμε την κουβέντα στις δύο τα ξημερώματα και αλήθεια δεν είχα κακό σκοπό στο μυαλό μου. Καλά καλά δεν θυμάμαι τι λέγαμε όταν λες και κάποιος πάτησε το fast forward και βρέθηκα να του κάνω τσιμπούκι με μανία, έτσι ανάσκελα όπως ήταν. Και, όταν μου σήκωσε τα πόδια ψηλά και με κοφτές κινήσεις άρχισε να με καρφώνει, έχοντας μπει μέσα μου με τη μία, τότε το μόνο που δεν σκεφτόμουν ήταν ότι το ίδιο ακριβώς πράγμα ίσως έκανε και στην κολλητή μου που την αγαπώ. Από εδώ και πέρα δεν θα την αγαπώ μόνο, θα την ντρέπομαι κιόλας κι εκείνη δεν θα το ξέρει και ούτε και θα το μάθει ποτέ.
Ούτε για μια στιγμή δεν λειτούργησε καβλωτικά το γεγονός ότι με πήδαγε ο γκόμενος της φίλης μου. Ειλικρινά δεν το σκέφτηκα, μόνο δάγκωνα το σεντόνι για  να μην ακουστώ όση ώρα έκανε ότι έκανε. Και το έκανε καλά, απίστευτα καλά και ήταν από τις πολύ ελάχιστες φορές στη ζωή μου που ήθελα να φωνάξω από ηδονή. Και ήταν η πρώτη φορά στα 25 του χρόνια που πήγαινε με άντρα και δεν ξέρω τι τον οδήγησε να πάει με μένα ή τι τον δίδαξε να ξέρει ακριβώς τι πρέπει να κάνει. Όμως το έκανε τόσο μα τόσο καλά που τον άφησα να τελειώσει εκεί που ήθελε – στα μούτρα που κανονικά σιχαίνομαι.
Χρειάστηκε μεγάλη δύναμη την επόμενη ημέρα για να το συζητήσω ψύχραιμα μαζί του. Του είπα πως ποτέ δεν θα έπρεπε να της το πούμε κι εκείνος φυσικά συμφώνησε και οι επόμενες λίγες ημέρες που μείναμε μαζί, κύλησαν χωρίς να κάνουμε τίποτα. Για μένα η δυσκολία ήταν μεγάλη, δεν ξέρω για εκείνον, αλλά συγκρατήθηκα. Και όταν έφυγε, ένα κλάμα τόσο γοερό και με τόσα αναφιλητά όσο ποτέ άλλοτε, προσπάθησε ανεπιτυχώς να ξεπλύνει τις τύψεις μου.

Κοίταξα την είσοδο της παλιάς πολυκατοικίας που βρισκόταν σε κεντρική οδό κοντά στην Πατησίων. Την ώρα εκείνη έβγαιναν κάτι μαύροι και μερικοί αλβανοί από μέσα. Ήταν άθλια πολυκατοικία, το έβλεπες και από έξω και από μέσα μόλις ανέβαινες τα σκαλοπάτια της. Όμως εκεί έμενε αυτός που είχαμε μιλήσει νωρίτερα, ένας 24χρονος που είχε δηλώσει πως σπούδασε ηθοποιός. Φαινόταν ωραίο παιδί, με γραμμωμένους κοιλιακούς, ξανθός και κοντός και είχε κι εκείνος τις ίδιες κάβλες που είχα κι εγώ όσο μιλούσαμε.
Ανέβηκα στον όροφο που μου είχε πει, χτύπησα το κουδούνι και σε λίγο μου άνοιξε την πόρτα. Πίσσα σκοτάδι στο δωμάτιο και κρύο διαπέρασε τα ρούχα μου μόλις μπήκα. Το δωμάτιο φαινόταν φτωχικό, σημάδι ότι ο νεαρός μας δεν ήταν στην καλύτερη οικονομική κατάσταση. Είχε μια σόμπα στο δωμάτιό του, που δεν έκανε σπουδαία πράγματα όμως. Ο νεαρός ξάπλωσε στο κρεβάτι και κουκουλώθηκε. Μου είπε αν κρυώνω να κάνω το ίδιο και στην αρχή είπα να το παίξω παλικάρι, όμως ο χειμώνας ήταν πιο φοβερός μέσα στο σπίτι από ότι έξω, οπότε σύντομα βρέθηκα κι εγώ στο κρεβάτι με τα εσώρουχα. Τουρτούριζα λίγο στην αρχή αλλά μετά ζεστάθηκα και αρχίσαμε τη γνωστή κουβέντα περί ανέμων και υδάτων.
Ήμασταν και οι δύο ξαπλωμένοι στο πλάι και ο μικρός ακουμπούσε τη λεκάνη του πάνω μου. Στην αρχή τριβόταν λίγο, μόνο όταν προσπαθούσε να βολευτεί στο κρεβάτι, αργότερα όμως το τρίψιμο είχε συγκεκριμένο σκοπό και άρχισε να γίνεται όλο και πιο δυνατό και γρήγορο μέχρι που νόμιζα πως δεν θα άντεχα άλλο ή το μποξεράκι θα σκιζόταν ή θα τελείωνα χωρίς να κάναμε τίποτε άλλο.
Έβαλα το χέρι μου μέσα στο εσώρουχό του και άρχισα να του χαϊδεύω τον κώλο. Το δάχτυλό μου κινούνταν ανάμεσα στα δυο κωλομέρια και έτριβε την τρύπα του, κάνοντάς τον να βγάζει συνεχόμενες μικρές κραυγές και βαθείς αναστεναγμούς. Δεν πέρασε πολλή ώρα και έβαλε το κεφάλι του κάτω από τα σκεπάσματα. Τον ένιωσα να ξεκουμπώνει τα κουμπιά από το εσώρουχό μου και να τον παίρνει στο στόμα του. Έβλεπα το κεφάλι του κάτω από την κουβέρτα να ανεβοκατεβαίνει πότε αργά και πότε γρήγορα και ένιωσα μια υγρή αίσθηση εκεί κάτω. Έβαλα τα χέρια μου κάτω από τα σκεπάσματα και του τράβηξα τη φανέλα. Του χάιδευα την πλάτη σε όλο της το μήκος και έπαιξα με τις ρώγες του, ενώ με το χέρι μου βοηθούσα το κεφάλι του να μπουκώσει περισσότερο.
Σε κάποια φάση, βγήκε από τα ρούχα, άνοιξε ένα συρτάρι, πήρε κάτι και ξαναμπήκε συνεχίζοντας το τσιμπούκι. Σταμάτησε πάλι και ένιωσα πως μου φορούσε προφυλακτικό. Βοήθησα με το χέρι μου στην τοποθέτηση και αμέσως μετά, χωρίς να βγει από τα ρούχα, ανασηκώθηκε, κάθισε επάνω και το πήρε αμέσως μέσα του. Στάθηκε λίγο να συνηθίσει και μετά, γέρνοντας τον κορμό του προς το στήθος μου, άρχισε να κουνάει τη λεκάνη του ώστε να τον παίρνει όλο μέσα, να τον βγάζει μέχρι το κεφάλι και μετά να συνεχίζει το ίδιο. Τον ξεσκέπασα και όση ώρα ίππευε, χάιδευα το στήθος και όλο το κορμί του. Δεν έκανα τίποτα, τα έκανε όλα εκείνος και κάποια στιγμή άπλωσε τα πόδια του κατά μήκος του κορμιού μου, ώστε οι πατούσες του βρέθηκαν στους ώμους μου και οι γάμπες του πάνω στα πλάγια του στήθους μου. Κρατήθηκε πίσω από τις δικές μου γάμπες και συνέχισε να κουνιέται μπρος πίσω. Ήταν μια τέλεια στάση την οποία βοήθησα τραβώντας τα πόδια του από ψηλά στους μηρούς. με κάβλωνε γιατί ήταν κορμάρα και οι κοιλιακοί του συσπώνταν σε κάθε του κίνηση.
Αλλάξαμε στάση, ήταν η ώρα να είναι δικός μου ο έλεγχος. Τον έβαλα ανάσκελα και έδειξε την ευλυγισία του καθώς μάζεψε τα πόδια του τόσο που οι φτέρνες να ακουμπάνε στους ώμους του. Ξάπλωσα πάνω του, μπήκα μέσα με τη μία και κρατήθηκα από τα κάγκελα του παλιού κρεβατιού, καθώς τον πηδούσα πλέον δυνατά. Κρατήθηκε κι εκείνος από τα κάγκελα και δεχόταν με ευχαρίστηση τα κύματα της κάβλας μου που χτυπούσαν πάνω του όπως τα κύματα της θάλασσας στους βράχους. Υπήρχαν μόνο αναστεναγμοί και πνιχτές κραυγές και το κρεβάτι που έτριζε. Το καβλί του, μικρό αλλά σκληρό τριβόταν πάνω στην κοιλιά μου κι ένιωσα μερικές σταγόνες υγρών λίγο πριν τελειώσει πάνω μου. Λίγα λεπτά αργότερα, όταν πλησίαζε η ώρα της δικής μου έκρηξης βγήκα, μου έβγαλε το προφυλακτικό και σύρθηκε προς τα κάτω στο κρεβάτι, ώστε το πρόσωπό του να είναι κάτω από το καβλί μου. Του τα έδωσα στο λαιμό και στο πρόσωπο.
Δέκα λεπτά αργότερα βρισκόμουν έξω στο δρόμο ψάχνοντας για ταξί. Ο κρύςο αέρας που φυσούσε ήταν ό,τι ακριβώς χρειαζόμουν εκείνη την ώρα…

Έβαλα αρκετή ξυλοκαϊνη όσο εκείνος φορούσε το προφυλακτικό, χωρίς να λέμε κουβέντα. Όταν ήταν έτοιμος ήρθε από πάνω μου, μου άνοιξε τα πόδια και γονάτισε ανάμεσά τους. Μου τον έβαλε αργά αλλά σταθερά και όταν ήταν σχεδόν ολόκληρος μέσα μου, στηρίχτηκε στους ώμους μου κι έσπρωξε τη λεκάνη του βάζοντας τελικά ολόκληρο το καβλί του. Ακούμπησα τις πατούσες μου στη λεκάνη του και άρχισε να μου τον δίνει με κοφτές κινήσεις που γίνονταν όλο και δυνατότερες. Πιο καβλωτικό και από τη θέα ενός παίδαρου που με πήδαγε, ήταν το τρίξιμο του παλιού κρεβατιού που γινόταν όλο και εντονότερο, καθώς ο νεαρός τα έδινε όλα. Τον έσφιξα πάνω μου και κόλλησε το κορμί του στο δικό μου χωρίς να σταματάει. Δεν υπήρχαν ούτε φιλιά ούτε λόγια. Ήταν καθαρό πήδημα, επιθυμία των κορμιών και τίποτε άλλο. Δεν υπήρχε συναίσθημα, μόνο λαγνεία.
Δεν αλλάξαμε στάση. Με πήρε έτσι όπως ξεκίνησε και μετά από μια ώρα ιδρώτα και λαχανιασμένων αναπνοών, με μερικά τελευταία δυνατά τινάγματα της λεκάνης του, τελείωσε μέσα μου. Κάναμε τσιγάρο μιλώντας για τις δουλειές που είχαμε την επομένη και πήγα για ύπνο. Ποτέ δεν κοιμάμαι μαζί με εκείνον που έκανα σεξ.
Την επόμενη μέρα άργησα να ξυπνήσω. Μόλις σηκώθηκα και βγήκα έξω, τον είδα να πετάει τις πέτρες που δεν είχε τελειώσει. Τον φώναξε, ήρθε στο σπίτι και έκλεισε την πόρτα πίσω του. Με κοίταζε σαν να ήξερε τι τον ήθελα κι αυτό ήταν το ωραίο, συνεννόηση χωρίς πολλά. Έπεσα στα γόνατα και του τον έβγαλα έξω. Του έκανα αργό, σχεδόν βασανιστικό τσιμπούκι. Η γλώσσα μου έγλυφε λες κάθε του κύτταρο, κάθε γωνιά του καβλιού του, όσο κρυφή κι αν ήταν. Τότε έκανε την μοναδική κίνηση τρυφερότητας: άρχισε να χαϊδεύει τα μαλλιά μου. Σήκωσα τα μάτια και τον κοίταξα. Είχε γύρει το κεφάλι προς τα πίσω και είχε κλείσει τα μάτια, ξεφυσώντας που και που ήρεμα. Βρισκόταν σε έναν άλλο κόσμο. Κατέβασα τα μάτια μου και συνέχισα με ακόμη μεγαλύτερο πάθος να γεμίζω τη στοματική μου κοιλότητα με τα είκοσι και ίσως και περισσότερα εκατοστά του.
Η επόμενη σκηνή μας βρήκε να κάθεται στον πάγκο κι εγώ να ανεβοκατεβαίνω πάνω του δυνατά και γρήγορα. Τα μπράτσα του είχαν φουσκώσει καθώς με κρατούσε από τη λεκάνη σφιχτά, τη λεκάνη που καθόταν πάνω στο καβλί του με γρήγορες κινήσεις κατακόρυφες και κυκλικές. Ξυλοκαϊνη δεν πρόλαβα να βάλω αλλά δεν με ένοιαζε. Ο πόνος ήταν υποφερτός.
Ο ερεθισμός του προστάτη μου από το μεγάλο εκείνο εργαλείο, ξύπνησε το ενεργητικό μέρος της σεξουαλικότητάς μου. Ναι, σηκωθήκαμε, τον γύρισα πλάτη και του τον κάρφωσα. Έβγαλε μια μικρή κραυγή, δεν τον είχε φάει ξανά κι εγώ, ξεχνώντας την ευγένειά μου, τον πήδαγα στα όρθια δυνατά λες και ήταν έμπειρος παθητικός. Δεν μου ζήτησε να σταματήσω, δεν ζήτησε καν να είμαι πιο ήρεμος. Ένιωθα τον πρωκτό του να ανοίγει και να παίρνει το σχήμα του πέους μου και αυτό με τρέλανε. Τον γύρισα προς το μέρος μου, έβγαλα το προφυλακτικό και τελείωσα στην κοιλιά του. Λίγη ώρα αργότερα, κρατώντας με αγκαλιά από τη μέση, έριξε τους δικούς του χυμούς πάνω μου. Και τότε, τη μοναδική εκείνη στιγμή, δώσαμε ο ένας στον άλλο ένα παθιασμένο φιλί.
Οι δουλειές έγιναν αν και μας πήρε βράδυ. Του έδωσα τα χρήματα, τον πήγα στο χωριό. Λίγο καιρό αργότερα, σε άσχετη συζήτηση, έμαθα πως είχε ανέβει Αθήνα. Από τότε δεν μπόρεσα να τον ξαναβρώ. Ούτε αυτόν…

Όση ώρα έκοβε τα χορτάρια εγώ ασχολιόμουν με άλλες δουλειές. Ήταν πραγματικά γρήγορος, μέσα σε δύο ώρες είχε τελειώσει και τον φώναξα να ξεκουραστεί λίγο και να πιεί νερό. Ήρθε, έσταζε ολόκληρος από τον ιδρώτα και έβγαλε την μπλούζα του. Ήταν άτριχος, με πλατύ, δυνατό στήθος και μεγάλα μπράτσα. Όση ώρα ξεκουραζόταν δεν μπόρεσα να μην κοιτάζω συνεχώς το σώμα του, κάτι που προφανώς κατάλαβε αλλά δεν αντέδρασε ενώ εγώ είχα πλέον καβλώσει σοβαρά. Του έπιασα συζήτηση για σχέσεις και σεξ. Μου είπε ότι δεν είχε σχέση και ότι για σεξ βολευόταν στο διπλανό χωριό με μια παντρεμένη. Μου είπε επίσης ότι του την είχαν πέσει και άντρες αλλά δεν είχε κάνει κάτι. Τον ρώτησα για ποιό λόγο και χαμογέλασε. Τον ξαναρώτησα αν δεν του άρεσε η ιδέα και, για μεγάλη μου έκπληξη μου είπε πως αν η περίπτωση ήταν καλή, δεν θα είχε πρόβλημα. Εκεί ομολογώ πως κόλωσα λίγο και σηκώθηκα για να του ζητήσω να φορτώσει στο καρότσι κάτι πέτρες και να τις πετάξει. Του της έβαζα εγώ στο καρότσι κι εκείνος τις ξεφορτωνόταν και συνέχιζα να χαζεύω το κορμί του που σφιγγόταν από το βάρος.
Η υπόλοιπη μέρα κύλησε με δουλειές και ξεκούραση το μεσημέρι, οπότε και το πέρασε στη θάλασσα. Κάποια στιγμή πήγα κι εγώ και, δεν ξέρω αν έγινε τυχαία ή όχι, όμως σε μια βουτιά του χτύπησε πάνω στην πλάτη μου. Πέρασα αρκετή ώρα στη θάλασσα γιατί ντρεπόμουν να βγω καβλωμένος.
Το βράδυ ήπιαμε μερικές μπύρες, ξεκουραστήκαμε στη βεράντα και όταν πέρασε η ώρα με χαιρέτησε και πήγε στην αποθήκη, όπου υπήρχε ένα παλιό διπλό κρεβάτι. Εγώ στο δικό μου στριφογύριζα. Σκέφτηκα πολλές φορές να τον παίξω, όταν χτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν η μάνα μου, που με συμβούλευε να βάλω φιδάκι για τα κουνούπια. “Βάλε και στον καημένο τον εργάτη” μου είπε και χάρηκα γιατί είχε βρει δικαιολογία να τον δω ξανά.
Πήγα στην αποθήκη με το φιδάκι, φορώντας μόνο το μπόξερ μου, χτύπησα και μπήκα. Τον βρήκα να είναι ξαπλωμένος μπρούμητα και γυμνός! Ζήτησα συγγνώμη, είπα ότι είχα φέρει κάτι για τα κουνούπια. Γύρισε ανάσκελα, έμεινε λίγο έτσι και μετά σκεπάστηκε. Είχα προλάβει όμως να δω ότι είχε ένα αρκετά χοντρό καβλί. Άναψα το φιδάκι και έκανα να φύγω όταν μου είπε να καθίσω να κάνουμε κανένα τσιγάρο. Μιας και δεν υπήρχε αλλού να καθίσω, κάθισα δίπλα στο κρεβάτι. Καπνίζαμε χωρίς να μιλάμε και από την αμηχανία που είχα από πριν, το φιδάκι δεν είχε ανάψει καλά. Πήρε τον αναπτήρα του τότε, σηκώθηκε όρθιος μπροστά μου και πήγε να το ανάψει. Νόμιζα πως θα λιποθυμούσα. Ήμου έτοιμος να του την πέσω, αδιαφορώντας για το τι μπορεί να συνέβαινε, όταν ήρθε δίπλα μου και με ρώτησε αν είχα κάνει ποτέ σεξ με άντα. Του απάντησα “ναι αλλά ποτέ με αλβανό” και αμέσως το μετάνιωσα. Εκείνος χαμογέλασε όμως και με τράβηξε πάνω του. Τον φιλούσα τόσο δυνατά που τα χείλη μας ακούγονταν σε όλο το δωμάτιο. Είχα καθίσει πάνω του κι εκείνος έβαλε τα χέρια του μέσα στο μπόξερ, πιέζοντάς μου τους γλουτούς. Συνέχισα να του φιλάω το λαιμό, να του γλύφω το στήθος και κατέβηκα πιο χαμηλά, στην κοιλιά. Ο ιδρώτας μου έτρεχε πάνω του και το στόμα μου είχε μια αλμυρή γεύση από το δικό του ιδρώτα. Λίγο αργότερα ακούγονταν οι αναστεναγμοί του, καθώς είχα πάρει στο στόμα μου το χοντρό του καβλί και βύζαινα το κεφάλι του. Συνέχισα να τον γλύφω και να τον ρουφάω, κατορθώνοντας να το πάρω ολόκληρο στο στόμα, ενώ το έπαιζα όταν ξεκουραζόμουν. Ήταν ένα από τα πιο χοντρά καβλιά που έχω δει ποτέ και το περιποιήθηκα με μισάωρο τσιμπούκι.
Μετά, με έγλυψε κι εκείνος. Ήταν αρκετά καλός και μου άρεσε πολύ που με αργή κίνηση το έπαιρνε ολόκληρο και το έβγαζε μετά. Όταν άρχισε να μου γλύφει και κώλο, κατάλαβα τις προθέσεις του. Έπειτα από ένα καταπληκτικό γλυφοκώλι, έτρεξα σπίτι να βρω τα προφυλακτικά και την απαραίτητη ξυλοκαϊνη…
/ακολουθεί συνέχεια/

Δεν τρέφω καμία συμπάθεια στους αλβανούς και δεν με ενδιαφέρει αν με πει κανείς ρατσιστή ή εθνικιστή. Δεν θέλω να σχετίζομαι μαζί τους αν και είμαι αναγκασμένος πολλές φορές στη δουλειά μου να τους εξυπηρετώ. Εκεί το βουλώνω αναγκαστικά γιατί δεν γίνεται αλλιώς αλλά οπουδήποτε αλλού τους αποφεύγω και δεν ασχολούμαι μαζί τους. Καταλαβαίνετε λοιπόν πόσο δύσκολο μου ήταν όταν χρειάστηκε να συνεργαστώ με έναν από αυτούς. Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή.
Πριν από δυο χρόνια μου τηλεφώνησε ο πατέρας μου και με ρώτησε πότε θα μπορούσα να κατηφορίσω στο πατρικό στην επαρχία γιατί είχαμε δουλειές που έπρεπε να γίνουν. Συγκεκριμένα έπρεπε να πάμε στο εξοχικό, κάπου ογδόντα χιλιόμετρα μακριά και να γίνουν κάποιες εργασίες εκεί και στο χωράφι που το περιβάλλει. Ο πατέρας μου, λόγω που είναι άρρωστος, δεν θα μπορούσε να έρθει αλλά θα μου έδινε οδηγίες τι έπρεπε να γίνει και θα έπαιρνα κι έναν εργάτη από το χωριό που βρισκόταν λίγο πιο μακριά από το εξοχικό. Του τον είχε συστήσει ένας φίλος του, ήταν αλβανός αλλά καλό παιδί κι εργατικό του είπε. Εμένα βέβαια μου γύρισαν τα άντερα αλλά δεν ήθελα να στενοχωρήσω τον πατέρα μου κι έτσι του υποσχέθηκα ότι θα κατέβαινα την Παρασκευή και θα έμενα στο εξοχικό το σαββατοκύριακο μαζί με τον εργάτη, ώστε να τελείωναν οι δουλειές. Η αμοιβή του είχε οριστεί στα 100 ευρώ για το διήμερο, μαζί με φαγητό και ύπνο που θα έκανε σε ένα δωμάτιο του εξοχικού που λειτουργούσε και ως αποθήκη.
Ξεκίνησα νωρίς το πρωί του Σαββάτου με τις οδηγίες γραμμένες σε ένα χαρτί. Πρώτα θα περνούσα από το χωριό, θα πήγαινα στο σπίτι του φίλου του πατέρα μου, ώστε να έπαιρνα από εκεί τον αλβανό. Ευτυχώς εγώ δεν θα είχα να κάνω πολλά πράγματα, κυρίως να τον επιβλέπω, οπότε θα είχα την ευκαιρία να κάνω και μπάνιο στη θάλασσα, αφού το εξοχικό βρισκόταν σε πολύ κοντινή απόσταση, σε μια τοποθεσία που ελάχιστα άλλα σπίτια υπήρχαν κι αυτά απομακρυσμένα το ένα από το άλλο.
Γύρω στις εννέα το πρωί έφτασα στο σπίτι του φίλου. Με κέρασαν καφέ με τη γυναίκα του, κουβεντιάσαμε και με ρώτησαν και μερικές πληροφορίες για τους δρόμους στην Αθήνα μιας και το απόγευμα θα ανηφόριζαν στην πρωτεύουσα γιατί είχαν κάτι υποχρεώσεις εκεί. Για αυτό το λόγο, μου ζήτησαν την επομένη, όταν θα τελειώναμε τις δουλειές, να επέστρεφα τον εργάτη στο χωριό, για τον οποίο μου μίλησαν με τα καλύτερα λόγια. Τον ήξεραν πέντε χρόνια, ήταν και δικός τους εργάτης και δεν είχε καμία σχέση με τις λέρες που είχαν κατακλύσει την Ελλάδα. Ζούσε με τους γονείς του και τα αδέρφια του και δεν είχαν δώσει κανένα δικαίωμα στο χωριό.
Πάνω στην κουβέντα, ήρθε και ο εργάτης και μου τον σύστησαν. Περίμενα ένα κακοφτιαγμένο λεπτό παιδί, αντίθετα είδα ένα γεροδεμένο 28χρονο που έμοιαζε πολύ με Έλληνα. Το σώμα του ήταν καλοδεμένο, μάλλον λόγω της δουλειάς και τα μπράτσα του είχαν φλέβες. Ήρθε με ένα μικρό σακίδιο, μας σύστησαν και λίγη ώρα αργότερα ξεκινήσαμε.
Στην αρχή ήμουν διστακτικός μαζί του αλλά επειδή θέλαμε μια σχετική ώρα μέχρι να φτάσουμε στο εξοχικό και μιας και που οι ηλικίες μας ήταν πολύ κοντά, δειλά δειλά αρχίσαμε να συζητάμε. Μιλούσε πολύ καλά ελληνικά, μου είπε ότι πήγαινε νυχτερινό σχολείο και του άρεσε να βγαίνει τα Σάββατα, όπως και να πηγαίνει γυμναστήριο(!). Αυτό το τελευταίο φαινόταν, γιατί είχε ένα πολύ καλό σώμα, από όσο μπορούσα να δω από τα ρούχα του. Αν δεν ήταν αλβανός, θα μπορούσα να πάω μαζί του γιατί ήταν αρκετά αν όχι πολύ καβλωτικός.
Φτάσαμε στο εξοχικό, ξεφορτώσαμε τα πράγματα και οργανωθήκαμε. Του είπα για αρχή, όσο εγώ θα έκανα κάποια πράγματα, εκείνος θα έπρεπε να πάρει το μηχάνημα και να κόψει τα χορτάρια από τον γύρω χώρο. Τον προειδοποίησα να φορέσει μακρυμάνικα ρούχα και μάσκα και πήγα να κάνω τις δικές μου δουλειές. Δεν μπορούσα όμως να αποφύγω κάποιες σκέψεις που μου γύριζαν στο μυαλό ως φαντασίωση. Δεν ήξερα τότε ότι δεν θα περνούσε πολύς καιρός που η φαντασίωσή μου θα γινόταν και με το παραπάνω…
/ακολουθεί η συνέχεια/

Ο καναπές ήταν πάντοτε από τα αγαπημένα μου σημεία για σεξ και όσο πιο μικρός είναι τόσο καλύτερα. Οι περισσότερες εμπειρίες μου ως bottom ήταν και θα είναι σε καναπέ, ίσως μάλλον λόγω των συγκεκριμένων θέσεων που μπορεί να πάρει κανείς εκεί, οι οποίες προφανώς και μου αρέσουν.
Καταρχήν, στην αρχή του παιχνιδιού, επιτρέπουν να κάθεσαι κοντά με τον άλλο και να μπορείς να απλώσεις ή να απλώσει το χέρι για να δείξετε ότι θέλετε να το πάτε και παρακάτω το πράγμα. Στη συνέχεια μπορεί ο ένας να είναι καθισμένος αναπαυτικά, με τα πόδια ανοιχτά, ενώ ο άλλος ανάμεσά τους μπορεί να κάνει στοματικό. Είναι μια πολύ απολαυστική θέση για μένα.
Στα περαιτέρω, ο ενεργητικός καθισμένος όπως παραπάνω, ενώ ο παθητικός κάθεται επάνω του. Η στάση αυτή επιτρέπει βαθιά διείσδυση και δίνει απόλυτη ελευθερία κινήσεων στον παθητικό, ο οποίος ελέγχει το ρυθμό και το βαθμό διείσδυσης, επιτρέποντάς του να αυτοσχεδιάσει:μπορεί τα πόδια του να είναι στα πλάγια των ποδιών του ενεργητικού, μπορεί να είναι σε στάση βαθύ κάθισμα ή να στηρίζεται με τα χέρια τους στους μηρούς του ενεργητικού, γέρνοντας τον κορμό του προς τα πίσω.
Μια άλλη παραλλαγή, είναι ο παθητικός να κάθεται με την πλάτη προς τον ενεργητικό σε ημιόρθια θέση, ενώ επίσης μπορεί να ξαπλώσει επάνω στον ενεργητικό και για μεγαλύτερη ευκολία μπορεί να ακουμπήσιε με τις πατούσες του πάνω στους μηρούς του ενεργητικού, ώστε να μπορεί να κινεί τη λεκάνη του ευκολότερα.
Σε όλες τις παραπάνω θέσεις ο έλεγχος βρίσκεται στον παθητικό, όμως και ο ενεργητικός μπορεί να πραγματοποιεί κινήσεις της λεκάνης του για βαθύτερη διείσδυση, ενώ στη θέση με την πλάτη γυρισμένη, μπορεί να παίξει με τα γεννητικά όργανα του συντρόφου του για αμοιβαία απόλαυση.
Στη στάση αυτή είχα κάνει ένα από τα καλύτερα παθητικά μου με έναν αθλητή στη Γερμανία. Το μεγάλο του μέγεθος, τόσο σε ότι αφορούσε το σώμα όσο και το καβλί, επέτρεψε το σεξ να γίνει αποκλειστικά και μόνο με αυτή τη στάση. Η κορύφωση με εκείνον να τελειώνει μέσα κι εμένα επάνω στην κοιλιά μου, ήταν από τις καλύτερες εμπειρίες που είχα ποτέ.

Ήταν θηλυπρεπής και του φαινόταν ακόμα κι από τις φωτογραφίες που μου έδειξε. Μη φανταστείς καμιά ξεφωνημένη αδερφή αλλά ήταν από τα παιδιά εκείνα που αν τα έβλεπες στο δρόμο καταλάβαινες με τη μία τι καπνό φουμάρουν. Το βράδυ εκείνο είχα την παρόρμηση να πάω με έναν σαν κι αυτόν και μόλις μου μίλησε αμέσως κανονίσαμε.
Το σπίτι του ήταν κοντά στη λεωφόρο Συγγρού, έφτασα στην ώρα μου και με περίμενε στο σταθμό. Μετά τις πρώτες συστάσεις το κόψαμε με τα πόδια και περπατούσαμε αρκετή ώρα δίχως να μιλάμε. Ήταν λεπτός, με ξυρισμένο κεφάλι, πέντε χρόνια μικρότερός μου τότε και θυμάμαι πως περπατούσε πολύ γρήγορα σε αντίθεση με το δικό μου χαλαρό βηματισμό.
Φτάσαμε σε μια πολυκατοικία, ανεβήκαμε στον έκτο όροφο. Το σπίτι του ήταν πολύ λιτά διακοσμημένο και δεν είχε πουθενά μεγάλα φώτα, μόνο κάτι μικρά λαμπάκια και φωτιστικά σε διάφορα χρώματα. Κάθισα σε ένα πουφ, κάθισε απέναντί μου και άρχισε να μιλάει γρήγορα, λέγοντάς μου διάφορα, από τη ζωή του μέχρι την ακρίβεια που από τότε μάστιζε την Ελλάδα.
Η ώρα περνούσε και κανένα σημάδι δεν έδειχνε ότι ενδιαφερόταν να κάνουμε σεξ. Μπορεί να μην του άρεσα τελικά για αυτό και φλυαρούσε αν και με ύφος σοβαρό κι εγώ απαντούσα τυπικά, περισσότερο από ευγένεια για να μην καταλάβει ότι θεωρούσα ήδη το χρόνο μου χαμένο. Η ώρα άλλωστε είχε περάσει και δεν θα είχα την ευκαιρία να γυρίσω σπίτι και να ψάξω να βρω κανέναν άλλο.
Κάποια στιγμή αποφάσισα ότι αφού δεν γινόταν κάτι θα ήταν καλύτερο να γύριζα σπίτι, οπότε σηκώθηκα και του είπα ότι είχε έρθει η ώρα να τον καληνυχτίσω. Ήρθε και στάθηκε απέναντί μου, σε απόσταση αναπνοής. Μου έπιασε τον καβάλο, τον έσφιξε λίγο και αμέσως μου σηκώθηκε. Δεν ήταν άσχημο παιδί, είχε ωραίο κώλο από όσο φαινόταν από το παντελόνι και ήθελα να το γαμήσω. Έπεσε στα γόνατα, μου τον έβγαλε έξω από το ανοιγμένο φερμουάρ και άρχισε να μου τον παίρνει τσιμπούκι, ένα από τα πιο καλά που μου έχουν  πάρει ποτέ, με τη σωστή ένταση και ταχύτητα. Τον σήκωσα, τον γύρισα στον τοίχο, του κατέβασα το δικό του παντελόνι και χωρίς δεύτερη σκέψη του τον έβαλα, πιέζοντάς του το σβέρκο δυνατά προς τα κάτω. Τον κάρφωνα έτσι αρκετή ώρα χωρίς να ακουγόμαστε σχεδόν, μόνο που και που καμιά βαριά ανάσα έσπαζε τη σιωπή. Δεν ήταν πολύ σφικτός και συναντούσα μικρή αντίσταση στο σφιγκτήρα, ίσα ίσα να μου τον σφίγγει τόσο που να τον κρατάει καβλωμένο μέσα του.
Συνεχίσαμε  χωρίς ρούχα αυτή τη φορά επάνω στο πουφ. Εγώ καθιστός κι εκείνος πάνω μου, με την πλάτη γυρισμένη και τις πατούσες του πάνω στα μπούτια μου να ανεβοκατεβαίνει με αργές και βαθιές κινήσεις. Μπορεί να ήταν ψηλός αλλά ήταν πολύ αδύνατος και δεν μου ήταν δύσκολο να σηκωθώ, χωρίς να αλλάξουμε στάση και να συνεχίσουμε πάλι στα όρθια. Τον κρατούσα κάτω από τα γόνατα και τον ανασήκωνα για να καλπάζει πάνω στο καβλί μου, ενω εκείνος είχε περάσει το ένα χέρι του στο λαιμό μου για να κρατιέται. Για αυτό μου αρέσουν τα αδύνατα άτομα, μπορείς να τα κάνεις ότι θέλεις. Χύσαμε μαζί, σε απόλυτο συγχρονισμό και λίγη ώρα αργότερα κάναμε μπάνιο. Ήταν απόλυτα άτριχος από κατασκευής και έχω μια αδυναμία σε αυτό.
Βγαίνοντας από την πολυκατοικία, άναψα ένα τσιγάρο και ευχαριστήθηκα τον παγωμένο αέρα που με χτύπησε στο πρόσωπο. Ήταν από τα πιο καλά σεξ που είχα κάνει ως τότε και καμιά φορά, όταν περνάω από τα μέρη εκείνα, κοιτάζω στην πολυκατοικία μήπως και τον πετύχω ξανά, γιατί από τότε δεν έχουμε βρεθεί ποτέ…

Ήταν 20 χρονών, το ξέρω γιατί μου έδειξε ταυτότητα. Δεν το ζήτησα εγώ αλλά μάλλον, άγνωστο γιατί, αποτελούσε φαντασίωσή του. Ήταν ένα λεπτό παιδάκι, γύρω στο 1,70, πρόσφατα φερμένο από μια επαρχιακή πόλη της βόρειας Ελλάδας και διψασμένο για σεξ. Εμπειρίες δεν είχε, φαινόταν με την πρώτη, εκτός από μια φορά που είχε πάρει πίπα σε έναν φαντάρο που έκανε θητεία στα μέρη του και τώρα είχε κατέβει Αθήνα για να σπουδάσει σε μια ιδιωτική σχολή. Ως άπειρος φυσικά δεν ήξερε αν προτιμά το ενεργητικό ή το παθητικό, οπότε θα χρειαζόταν να δοκιμάσουμε και τα δύο.
Πήγα στο σπίτι του, ένα ημιϋπόγειο δυάρι κάπου στο κέντρο. Μου άνοιξε ένα χαμογελαστό παιδί που κάθισε και συζήτησε μαζί μου αρκετή ώρα. Ήταν πολύ ευγενικό και αυτό λειτουργεί διεγερτικά για μένα. Κάμποση ώρα μετά, γδυθήκαμε και ξαπλώσαμε στο κρεβάτι. Τον ρώτησα με τι ήθελε να ξεκινήσουμε και απάντησε πως προτιμούσε για αρχή να κάνει ενεργητικό. Ξάπλωσε ανάσκελα, ξάπλωσα κι εγώ επάνω του, πήρα τα πόδια του στους ώμους μου και άρχισα να του κάνω πίπα. Το καβλί του ήταν γύρω στα 16 εκατοστά και λεπτό, όχι από τα καλύτερά μου δηλαδή αλλά η αίσθηση ότι το έκανα σε έναν παρθένο με έκανε να το παραβλέψω. Κάβλωσε στο λεπτό και δυο τρεις φορές με σταμάτησε γιατί θα τελείωνε. Μισή ώρα αργότερα, του φόρεσα ένα προφυλακτικό και προσπάθησα να καθίσω επάνω του. Άδικος κόπος, δεν ήταν αρκετά σκληρό και γλιστρούσε έξω συνέχεια. Δοκιμάσαμε να καθίσω ανάσκελα εγώ κι εκείνος να έρθει ανάμεσα στα πόδια μου αλλά και πάλι δεν είχαμε επιτυχία.
Τελικά τον σήκωσα και πήγαμε στον καναπέ. Κάθισα με την πλάτη προς τον τοίχο και τα πόδια ανοιχτά στα πλάγια, ήρθε από πίσω μου και με λίγη προσπάθεια τελικά τον έβαλε. Του εξήγησα ότι δεν υπάρχει λόγος να χτυπιέται για να το ευχαριστηθώ αλλά δεν με άκουσε. Χτυπιόταν επάνω μου με δύναμη αλλά το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας πήγαινε χαμένο. Δυο λεπτά αργότερα τελείωσε οπότε γύρισα καθιστός στον καναπέ για να μου πάρει αυτός πίπα. Ήταν πολύ καλός για άπειρος. Του ζήτησα να καθίσει πάνω μου με την πλάτη γυρισμένη. Τον πήρε πιο άνετα από όσο περίμενα και κάποια στιγμή βρήκε το ρυθμό και ανεβοκατέβαινε μόνος του. Έπιασα τα πόδια του κάτω από τα γόνατα και συνέχισα να του τον βάζω εγώ. Τελειώσαμε μαζί, εκείνος για δεύτερη φορά.
Τα μαθήματα συνεχίστηκαν για μερικές εβδομάδες ακόμη. Με τον καιρό έγινε όλο και καλύτερος vers και μια φορά (μαλακία μου), το κάναμε χωρίς καπότα και τελείωσε ο ένας μέσα στον άλλο. Ένα βράδυ μου τηλεφώνησε για να κάναμε τρίο με έναν που είχε ψαρέψει στο διαδίκτυο. Δεν μπορούσα γιατί δούλευα και το έκαναν μόνοι τους. Μια βδομάδα αργότερα μου τηλεφώνησε όλος χαρά για να με καλέσει ξανά. Πήγα σπίτι του και τον βρήκα μαζί με εκείνον που δεν είχα μπορέσει να πάω. Τα είχαν βρει, λέει και έκαναν σχέση. Ο μικρός με καμάρι του είπε ότι εγώ του είχα μάθει όσα ήξερε. Χάρηκα ειλικρινά για τα παιδιά και από τότε που και που πηγαίνουμε για κανέναν καφέ.