My life unveiled

Καλά, ήθελα να ήξερα δεν υπάρχει λίγη ντροπή; Τόσο πολύ η ανάγκη για εντυπωσιακούς τίτλους – κράχτες και υψηλή αναγνωσιμότητα έχει αλλοτριώσει εντελώς μερικούς μερικούς; Αναφέρομαι σε πρόσφατο κείμενο στο ιστολόγιο madvillage (kostassol), στο οποίο ο τίτλος είναι “Madonna is dead-shocking news”, όπου και λέγεται πως η Madonna, μαζί με δυο της σωματοφύλακες, βρήκε τραγικό θάνατο σε ατύχημα. Το αχαρακτήριστο κείμενο θα το βρείτε εδώ
Τι ηλίθια αστεία είναι αυτά, έστω και αν αναφέρεται στο τέλος του “άρθρου” (ο Θεός να το κάνει), ότι πρόκειται περί φάρσας; Το θεωρεί πολύ σωστό ο συγγραφέας του ιστολογίου να κάνει “πλάκα” με τη ζωή και σωματική ακεραιότητα ενός ανθρώπου, άσχετο αν είναι η Madonna ή οποιοσδήποτε άλλος λιγότερο γνωστός άνθρωπος; Τόσο πολύ παραχωρούμε τα πάντα στο βωμό της επισκεψιμότητας;
Λυπάμαι, αλλά δεν γέλασα καθόλου με το “αστείο”, που ακόμα φιγουράρει στα περισσότερο αναγνωσμένα άρθρα του wordpress. Λυπάμαι αλλά πρόκειται περί κρύου και αίσχος “αστείου”, από εκείνα που αν έλεγαν στην παρέα μας, θα έτρωγαν καρπαζιές. Σε εποχές που η ανθρώπινη ζωή έχει τόσο πολύ ευτελιστεί, λίγος σεβασμός δεν βλάπτει. Νομίζω.

Έχουν περάσει εννέα ημέρες από τη δολοφονία που έδωσε πίσω τη χαμένη θεαματικότητα στα δελτία ειδήσεων αλλά και στην υστερία που μας χαρακτηρίζει ως λαός. Συγγνώμη αλλά όλα τα ρεπορτάζ και όλες τις εκδηλώσεις αγάπης, με οποιονδήποτε δημόσιο τρόπο, τις θεωρώ ψεύτικες, υποκριτικές και δολώματα δημοσιότητας. Εγώ ξέρω ότι εκείνος που πραγματικά τον συμπαθούσε – αγαπούσε ως άνθρωπο θα μπορούσε να πάει στην εκκλησία και να βάλει ένα κερί για την ανάπαυση της ψυχής του ή να πει μια προσευχή πριν πέσει για ύπνο. Αυτό είναι παραπάνω από αρκετό.
Παρακολουθήσαμε όμως και την προσεκτικά (και καλά) καλυμμένη υποκρισία. Την υποκρισία του να αποφεύγουν από τη μία να λένε ότι ο άνθρωπος ήταν ομοφυλόφιλος και από την άλλη του να κάνουν οτιδήποτε μπορούν για να το υπονοούν και να επενδύουν μουσικά την αθλιότητα των ρεπορτάζ τους.
Από την άλλη, υπήρξε μια αρκετά καλυμμένη αλλά σαφής αν έχεις έστω και λίγο μυαλό προσπάθεια να εξομοιωθούν καταστάσεις. Ούτε λίγο ούτε πολύ, το μήνυμα που περνούσε ήταν πως όλοι οι πούστηδες είναι βουτηγμένοι στη διαφθορά. Το κακό με τον πολυαγαπημένο κύριο Μαρκορά ήταν σαφώς η εμπλοκή με τα ναρκωτικά πρωτίστως και έπειτα η αναζήτηση συγκεκριμένων σεξουαλικών συντρόφων, που χαρακτηρίζεται από αυξημένη επικινδυνότητα. Μια επικινδυνότητα που αποδείχτηκε περίτρανα δυστυχώς.
Δεν κρίνω κανέναν άνθρωπο που στέκεται μπροστά στο Θεό και περιμένει το έλεός Του. Πέθανε άδικα ο άνθρωπος, όπως άδικα πεθαίνουν κάθε μέρα όλοι όσοι δεν προβάλονται ποτέ. Μακάρι να εξέλειπαν από τη ζωή του όλοι εκείνοι οι άγνωστοι λόγοι που τον έστρεψαν σε μια τέτοια επικίνδυνη ζωή, μακάρι να μπορούσε να είναι ευτυχισμένος μέσα από τις συγκεκριμένες σεξουαλικές του επιλογές. Άλλωστε δικαίωμα δεν είχε δώσει σε κανέναν.
Αλλά πολύ περισσότερο, μακάρι να μην υπήρχε τόση υποκρισία γύρω μας. Εάν ζούσαμε σε κοινωνία που να αποδεχόταν το δικαίωμά μας στην επιλογή, τότε ίσως κάποιοι από εμάς να μην στρέφονταν σε επικίνδυνα μονοπάτια. Γιατί για μένα υποκρισία είναι και η δήλωση που προήλθε από γνωστό ομοφυλόφιλο σχετικά με τους ηθικούς αυτουργούς της δολοφονίας: δεν δίστασε να αποκαλέσει έτσι όλους εκείνους που δεν σέβονται όλους εμάς.
Η δική μου γνώμη είναι διαφορετική. το πρόβλημα δεν το έχει μόνο ένας. Πριν από οτιδήποτε άλλο, εμείς είμαστε που δεν σεβόμαστε τον εαυτό μας και για αυτό δεν μπορούμε να έχουμε καμία αξίωση σεβασμού από τους άλλους. Όσο η στάση μας είναι επιθετική, δεν πρόκειται να κερδίσουμε τίποτα. Όσο βλέπουμε το ζήτημα ως έναν πόλεμο που πρέπει να κερδίσουμε, θα έχουμε μόνο θύματα, σαν το πρόσφατο αυτό θύμα.