My life unveiled

Τα νέα τραγούδια της Άννας Βίσση

mystique — Mon, 06 Oct 2008 06:19:01 +0000

Αυτή είναι μια γεύση από το νέο αγγλόφωνο δίσκο της Αννούλας. Ομολογώ ότι μου αρέσει αυτό το νέο rock στυλάκι, ενώ στο ίδιο ύφος θα κινηθεί, από ό,τι λέγεται και ο ελληνικός της δίσκος που θα κυκλοφορήσει σύντομα, έπειτα από μια σχετικά μεγάλη απουσία της. Ιδιαίτερα μου αρέσει η διασκευή του “μην ψάχνεις την αγάπη”, που τώρα λέγεται “irreversible”. Άλλωστε και το ελληνικό ήταν κομματάρα, από τα καλύτερα που έχει πει πιστεύω.

Ο νέγρος και τα προσόντα του

mystique — Sat, 04 Oct 2008 10:22:22 +0000

Δεν ήταν η πρώτη φορά που με κοιτούσε περίεργα. Συνήθιζα μέρα παρά μέρα να πίνω τον καφέ μου στο Θησείο, στο ίδιο πάντα στέκι κι εκείνος, λες και είχε καταγράψει τις ώρες και ημέρες που πήγαινα μόνος με τη συνοεδεία βιβλίου ή εφημερίδας, ερχόταν να πουλήσει cd.
Από την πρώτη κιόλας στιγμή τον παρατήρησα. Ψηλός, γύρω στο 1,85, ίσως και παραπάνω, φορούσε αμάνικες μπλούζες για να φαίνονται οι περήφανοι δικέφαλοι στα χέρια του και γενικά ήταν ντυμένος με τον τρόπο που συνηθίζουν: φαρδιά παντελόνια, αθλητικά παπούτσια και αμάνικες μπλούζες, με αλυσίδες στα χέρια και στο λαιμό.
Την πρώτη φορά φυσικά δεν ήθελα να αγοράσω αλλά, ορμώμενος από την εμφάνισή του, αποφάσισα να ψάξω λίγο τα cd, απλά για να έχω το χρόνο να τον παρατηρήσω περισσότερο κι αυτό επαναλαμβανόταν κάθε φορά που έπινα τον καφέ μου, μέχρι που στο τέλος αρχίσαμε να λέμε και καμιά κουβέντα. Έμαθα πως τον λένε Michael, ήταν 25 χρονών, γεννημένος στην Αμερική αλλά από αφρικανούς γονείς από ένα κράτος που δεν συγκράτησα. Με τον καιρό μιλούσαμε όλο και περισσότερο και αποκτήσαμε θάρρος να απευθυνόμαστε με τα μικρά μας ονόματα τόσο που κάποτα του πρότεινα να μην φοράει εκείνα τα φαρδιά παντελόνια. Με έκπληξη είδα μερικές ημέρες μετά πως είχε ακούσει τη συμβουλή μου και ήρθε με εφαρμοστό που αναδείκνυε το ύψος και τα σφιχτά του πόδια. Πλέον είχα αρχίσει να σκέφτομαι σοβαρά το ενδεχόμενο να έκανα σεξ μαζί του, αφού ποτέ δεν είχα πάει με μαύρο. Δεν πέρασε μια βδομάδα και προς μεγάλη μου έκπληξη το κατάφερα, με τον εξής τρόπο.
Παρά τη γνωριμία μας, ποτέ δεν αγόρασα δίσκο, όμως ένα βράδυ αποφάσισα να τα παίξω όλα κι έτσι τον ρώτησα αν τυχόν έχει dvd σεξουαλικού περιεχομένου. Στην καταφατική του απάντηση διευκρίνησα πως ήθελα gay περιεχομένου και για μια στιγμή στάθηκε χωρίς να απαντήσει. Σκέφτηκα πως είχα κάνει μαλακία αλλά με ανακούφισε όταν μου είπε ότι δεν είχε μαζί του αλλά μπορούσε να μου βρει και, λες και η ώρα ήταν ανοιχτή για επιθυμίες, μου είπε πως είχε αρκετές σπίτι, μπορούσα κάποια στιγμή να πάω, να δω ποιά μου άρεσε και να την αγόραζα.
Δεν έχασα χρόνο, του είπα ότι ήθελα οπωσδήποτε να δω εκείνη τη στιγμή και χαμογελώντας μου είπε να τον ακολουθήσω. Φτάσαμε σε ένα διαμέρισμα στο Μεταξουργείο, πολύ καλό από όσο θα περίμενα για έναν μετανάστη. Διάλεξε μια ταινία, την έβαλε να παίζει και καθίσαμε μαζί στον καναπέ. Ήμουν πολύ νευρικός και τα σχόλιά του για την ταινία, ότι ήταν πολύ καλές οι σκηνές, δεν με βοηθούσαν, οπότε σχεδόν απελπισμένος και αρκετά φοβισμένος μπορώ να πω, έβαλα το χέρι μου στον καβάλο του. Δύο ήταν τα αποτελέσματα. Πρώτον ότι χαμογέλασε και δεν ενοχλήθηκε και δεύτερον ότι η χούφτα μου έπιασε κάτι που υποσχόταν πολλά έτσι και απελευθερωνόταν από το στενό εκείνο τζιν, όπως και έγινε αμέσως μετά. Γιατί ο συγκεκριμένος φαίνεται πως δικαίωνε πλήρως τη φήμη για τους ομοεθνείς του, δείχνοντάς μου ένα από τα μεγαλύτερα καβλιά που έχω δει ποτέ, τόσο από άποψη μήκους όσο και πάχους. Πλέον αντοχές και ενοχές δεν υπήρχαν. Βύθισα το κεφάλι μου ανάμεσα στα πόδια του δίνοντάς του την καλύτερη πίπα που θα μπορούσα να κάνω, γλύφοντας αργά, μπουκώνοντας το στόμα μου με κάπου 23 ή 24 εκατοστά καβλιού που έμοιαζε με πέτρα σκληρό. Έβγαλε τη μπλούζα του κι αμέσως ένιωσα μειονεκτικά βλέποντας εκείνο το πέτρινο φουσκωτό στήθος και τα μπράτσα με τους ολοστρόγγυλους δικεφάλους, ενώ τα μπούτια του ήταν ακριβώς όπως τα είχα φανταστεί:σφιχτά και δυνατά. Μια πίπα τώρα πια δεν αρκούσε.
Φόρεσε ένα πολύ μεγάλο προφυλακτικό και όπως ήταν καθισμένος αναπαυτικά στον καναπέ κάθισα πάνω του. Έλεγες πως δεν θα τελείωνε εκείνη η διείσδυση, πως δεν θα έφτανε μια χούφτα αλοιφή για να απαλύνει τον πόνο. Κι όμως, παραδόξως, ο πόνος ήταν υποφερτός παρά το ότι όλος ήταν μέσα μου πλέον. δεν υπήρχε χώρος για τρυφερότητες, κουνιόμουν δυνατά πάνω του, βγάζοντας τον μισό έξω από εμένα και δεχόμενός τον ξανά με σταθερή ένταση, ενώ τα χέρια μου πότε χάιδευαν και πότε έσφιγγαν εκείνο το απίστευτο στήθος. Με έγειρε λίγο προς τα πίσω, κρατώντας την πλάτη μου με τα μυώδη χέρια του και με κοφτές κινήσεις της λεκάνης του μου τον έδινε χωρίς καν να λαχανιάσει. Το ρολόι που ήταν πίσω του έδειχνε πως μισή ώρα είχε περάσει που τον είχα μέσα μου αλλά δεν μου φάνηκαν ούτε πέντε λεπτά.
Με γύρισε ανάσκελα, χωρίς να βγει από μέσα μου, έβαλα τα πόδια μου στους σφιχτούς του γλουτούς και όση ώρα μου έδινε την κάβλα του, θαύμαζα το σφιγμένο του κορμί, με όλους τους μυς τεντωμένους. Λέξη δεν βγάλαμε ούτε εγώ ούτε αυτός, μόνο πνιχτές κραυγές και, με δυο τρία τελευταία τεντώματα τα οποία τον είχα αγκαλιάσει ολόκληρο, τελείωσε μέσα μου. Πρώτη φορά που μου φάνηκε πως δεν θα μπορούσα να περπατήσω.
Συνανατηθήκαμε άλλες δυο φορές συνολικά. Τη μία με πήρε στα όρθια στην τουαλέτα ενός κλαμπ και την επόμενη μέσα στο μπάνιο του, όπου είχα την ευκαιρία να τον δω να τελειώνει στο στήθος μου. Πιστός στην τακτική μου του να μη συναντιέμαι πολλές φορές με κάποιον, δεν τον ξαναείδα. Είναι από τα άτομα που μου άρεσαν πολύ και έχω την εντύπωση ότι δεν ήταν μόνο το σεξ που είχε στο μυαλό του με μένα. Ίσως κάποτε το μάθω…

Μάγεψε η Madonna στο ΟΑΚΑ

mystique — Tue, 30 Sep 2008 09:16:46 +0000

Δεν βρήκα κανένα μελανό σημείο στην εκπληκτική συναυλία. Οργάνωση και θέαμα ήταν άψογα όλα, παρά τις μαλακίες που διαβάζω από πολλούς ανικανοποίητους. Η Madonna έκανε το καλύτερο και μας χάρισε μια βραδιά που θα τη θυμόμαστε για πάνταλ, τόσο στα χορευτικά όσο και στα πιο slow μέρη.
Κατά τη γνώμη μου το κομμάτι που με συγκλόνισε πιο πολύ από απόδοση (μιας και το άκουγα από την πρώτη στιγμή που βγήκε ο δίσκος), ήταν το devil wouldn’t recognize you. Ήταν απλά μαγευτικό κι εκείνη υπέροχη μέσα στο μαύρο φόρεμα επάνω στο πιάνο με λάμψεις φωτός να πέφτουν παντόύ γύρω της. Ξεχώρισα επίσης το candy shop, music, like a prayer, hung up, give it to me, four minutes, στα οποία ένιωθες πως το Ολυμπιακό Στάδιο θα πάρει φωτιά.
Δείχνοντας τη δύναμη που της δίνει η θέση της στην κορυφή της παγκόσμιας μουσικής ποπ σκηνής, μας υποχρέωσε να βγάζουμε κραυγές (ούα ούα) και να υποκλινόμαστε μπροστά της. Δε βαριέσαι, χαλάλι της, δεν με χάλασε καθόλου.

Το τραγούδι της εβδομάδας-Λένα Παπαδοπούλου “ανέβασέ με”

mystique — Mon, 08 Sep 2008 07:36:15 +0000

Ένα γαμάτο τραγούδι από το Λενάκι που πολύ το αγαπάω. Ανεβαστικό, τσιφτετελοειδές, ότι πρέπει για να κουνιούνται τα ξέκωλα, θηλυκά κι “αρσενικά” πάνω στις μπάρες και οι μαλάκες από κάτω να παίρνουν μάτι.

Το τραγούδι της εβδομάδας:Kylie Minogue – The One

mystique — Wed, 27 Aug 2008 13:35:28 +0000

Ένα τραγουδάκι που πολύ μου αρέσει. Πολυ αισιόδοξο και πολύ χορευτικό, για εσάς που χορεύετε. Η Kylie πάντα ήταν ένα σημαντικό μουσικό κεφάλαιο και μετά τη γνωστή περιπέτεια της υγείας της, δείχνει πως ούτε στη ζωή ούτε στη μουσική είναι διατεθειμένη να το βάλει κάτω. Και καλά κάνει δηλαδή.

Οι δικές σας ιστορίες – νέοι συνεργάτες

mystique — Tue, 05 Aug 2008 12:55:00 +0000

Εκεί που καθόμουνα μου ήρθε ξαφνικά μια ιδέα και είπα να σας την ανακοινώσω. Δεν ξέρω αν πέφτετε τυχαία πάνω στο ιστολόγιό μου, μέσω αναζητήσεων ή αν γουστάρετε που διαβάζετε τις ιστορίες. Μερικοί, ξέρω ‘γω, μπορεί και να τη βρίσκετε ίσως νομίζοντας πως διαβάζετε τσόντα. Δεν με πειράζει πως θα εκλάβετε το ιστολόγιό μου, θεωρείστε το όπως σας γουστάρει, αρκεί να περνάτε καλά και με τον καιρό ίσως καταλάβετε το σκοπό του.
Σκέφτηκα, λοιπόν, πως δεν θα ήταν άσχημη ιδέα αν κάποιος ή κάποιοι από εσάς είχατε όρεξη ή διάθεση να δημοσιεύσετε δικές σας ιστορίες, περιστατικά που να έχουν συμβεί σε σας τους ίδιους και να θέλετε να μιλήσετε για αυτά. Αν κάτι τέτοιο σας ενδιαφέρει, μπορούμε να το κανονίσουμε ώστε με κάποιο τρόπο να φτάσει η ιστορία/εμπειρία σας στη δημοσιότητα. Και αν κανείς γουστάρει πιο πολύ, μπορεί να γίνει μόνιμος συγγραφέας εδώ, δεν έχω εγώ κολλήματα να κάνω μόνο εγώ κουμάντο στο ιστολόγιο.
Για να μη λέμε πολλά, λοιπόν, εγώ έριξα την ιδέα. Όποιος ενδιαφέρεται ας αφήσει σχόλιο και θα τη βρούμε τη λύση.

Η πρώτη παρτούζα

mystique — Tue, 05 Aug 2008 09:46:21 +0000

Η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν με εξίταρε η ιδέα μιας παρτούζας. Μου φαινόταν πιο λογικό και πιο καβλωτικό να δίνεις όλες σου τις δυνάμεις, το πάθος και την ένταση σε έναν μόνο παρτενέρ, πάνω στον οποίο θα ξεδίπλωνες ολόκληρη την τεχνική σου. Για το λόγο αυτό δεν έψαξα και δεν δέχτηκα τρίο και παρτούζες, μέχρι ένα απόγευμα που πήγα για καφέ στο Μπουρνάζι με ένα φίλο μου.
Καλό παιδί, δε λέω, αλλά όχι ο τύπος μου και εγώ όχι ο δικός του. Αυτό δεν μας εμποδίζει βέβαια να είμαστε φίλοι καλοί και να τα λέμε που και που. Είχα ένα χρόνο να τον δω και θυμάμαι τον είχα αφήσει να αναρωτιέται αν πρέπει να κάνει σεξ με άντρα ή όχι. Τον βρήκα όμως όχι απλά να έχει ξεπεταχτεί αλλά να μου δηλώνει κιόλας ότι τη βρίσκει μόνο με τρίο και παρτούζες. Το συζητήσαμε αρκετή ώρα μιας και έως τότε εγώ δεν είχα κάνει ποτέ, ώσπου έριξε την ιδέα. Είχε δυο καβάντζες μου είπε, με τους οποίους έκανε τρίο και με ρώτησε αν ήθελα να το κανονίσει ώστε να κάνουμε όλοι μαζί. Μου διευκρίνησε πως δεν ήμουν υποχρεωμένος να κάνω κάτι μαζί του αλλά του απάντησα πως δεν είχα ιδιαίτερο πρόβλημα. Μπορεί να μην ήταν ο τύπος μου αλλά δεν ένιωθα πως δεν ήθελα ούτε να μου τον δει. Η μια καβάντζα ήταν ενεργητική και η άλλη έκανε παθητικό μόνο. Άρχισα να το σκέφτομαι σοβαρά και μόλις μου έδωσε τη μικρή ώθηση του “έλα και αν δεν σου αρέσουν φεύγεις”, σκέφτηκα πως δεν είχα τίποτα να χάσω.
Έκανε δυο τηλεφωνήματα και το ραντεβού κανονίστηκε σε μια ώρα στο σπίτι του, που ήταν κάπου στο Περιστέρι. Φτάσαμε πρώτοι, γιατί ήθελε να κάνει ένα συμμάζεμα και λίγο αργότερα κατέφτασε ο πρώτος, ο παθητικός. Συμπαθητική φυσιογνωμία, από εκείνα που λες “καβλάκια”, ομιλητικός και επικοινωνιακός. Μπορώ να πω ότι τον συμπάθησα γιατί είχε και καλό χιούμορ. Μετά από κάμποση ώρα έφτασε και ο ενεργητικός της παρέας. Ήταν τριαντάρης, ψηλός και γεροδεμένος, που δε μιλούσε πολύ. Μου άρεσε και στο νόημα που έκανε ο φίλος μου κούνησα διακριτικά το κεφάλι για να δείξω πως εγκρίνω. Συζητήσαμε για λίγη ώρα, χαζέψαμε τηλεόραση και μαλακιστήκαμε γενικώς, όταν ο φίλος μου, δίνοντας το σύνθημα, έκατσε στα πόδια του παθητικού και άρχισαν να φιλιούνται. Τόσο εγώ όσο και ο ενεργητικός μείναμε αμέτοχοι, κοιτάζοντας ο ένας τον άλλο με κάποια νευρικότητα. Σκέφτηκα πως μπορεί να μην του άρεσα αλλά δεν τον έβλεπα να φεύγει κιόλας. Εντωμεταξύ οι άλλοι δύο είχαν μπει για τα καλά στο παιχνίδι, αφού είχαν αρχίσει ήδη να γδύνονται. Ο παθητικός της παρέας γύρισε προς το μέρος μου, άρχισε να με φιλάει και ανταπέδωσα. Σύντομα ξεκίνησαν να με γδύνουν και όχι πολλή ώρα μετά ο παθητικός μου τον πήρε στο στόμα του. Πολύ καλός, πάρα πολύ καλός θα έλεγα και η απόλαυση εκτοξεύτηκε στα ύψη όταν πήρε μέρος στην πίπα και ο φίλος μου. Πρώτη φορά με έγλυφαν δύο μαζί και το απόλαυσα. Αλλά δεν μπορούσα να ξεχάσω και τον ενεργητικό που καθόταν απέναντι και κάπνιζε κοιτάζοντας, αφού ίσως έτσι την έβρισκε. Άπλωσα το χέρι μου και τον προσκάλεσα. Έσβησε το τσιγάρο και ήρθε, κάθισε δίπλα μου και αρχίσαμε να φιλιόμαστε όση ώρα οι άλλοι δύο στα πόδια μου μοιράζονταν το καβλί.
Σύντομα ήμασταν όλοι γυμνοί και ξάπλωσα ανάμεσα στα πόδια του ενεργητικού, δίνοντάς του το καλύτερο τσιμπούκι της ζωής του, μιας και με μεγάλη ικανοποίηση παρατήρησα πως το μέγεθός του σαφώς και ξεπερνούσε τα είκοσι εκατοστά. Το σύμπλεγμα συνέχισε να γλύφεται, να φιλιέται και να χαϊδεύεται, όταν πλέον μας ζητήθηκε να φορέσουμε προφυλακτικά. Καθιστοί όπως ήμασταν στον καναπέ, εγώ και ο ενεργητικός φορέσαμε τις καπότες. Τότε ο παθητικός ήρθε και κάθισε πάνω μου και ο φίλος μου στον ενεργητικό. Μπορώ να πω ότι ο δικός μου παρτενέρ, με ελάχιστες κινήσεις, κατάφερε να με κάνει να θέλω να τελειώσω αλλά συγκρατήθηκα. Όση ώρα πηδιούνταν πάνω μας, εγώ και ο ενεργητικός φιλιόμασταν και το ίδιο έκαναν και οι άλλοι δύο. Κάποια στιγμή κατέβηκαν και άρχισαν να παίζουν με ένα δονητή που έβαζε ο ένας στον άλλο. Ο ενεργητικός συνέχισε να παρακολουθεί παίζοντας με τον εαυτό του ώσπου οι ματιές μας συναντήθηκαν ξανά και καταλάβαμε πως αρέσαμε ο ένας στον άλλο. Χωρίς να χάσω χρόνο τον καβάλησα, τον φίλησα και αμέσως φόρεσε προφυλακτικό. Κάθισα σε εκείνο το μεγάλο καβλί με όλη μου την ευχαρίστηση. Το σεξ μας ήταν δυνατό και έντονο, ενώ τα φιλιά μας ακούγονταν σε όλο το χώρο. Όταν με γύρισε ανάσκελα και πέρασα το ένα πόδι μου στην πλάτη του καναπέ και το άλλο στα πλευρά του, τα έδωσε όλα. Ήθελα να φωνάξω αλλά κρατήθηκα, όπως με το ζόρι κρατήθηκα ξανά για να μην τελειώσω.
Το τέλος όλης αυτής της ιστορίας με βρήκε να πηδάω το φίλο μου δυνατά, εκείνος τον παθητικό και εμένα ο ενεργητικός. Και όταν το πράγμα έφτανε στο απροχώρητο, οι δύο απόλυτα παθητικοί μας πήραν τσιμπούκια και τελειώσαμε και οι δύο επάνω τους, χωρίς να σταματήσουμε να φιλιόμαστε. Δεν ήταν άσχημη η εμπειρία αλλά δεν μπορείς, από ότι κατάλαβα, να μην δείξεις προτίμηση σε κάποιον. Και με εκείνον που είδαμε ότι είχαμε χημεία περάσαμε ένα δίμηνο που πηδιόμασταν μόνοι μας, χωρίς τους άλλους δύο, σχεδόν κάθε μέρα. Μέχρι που μου αποκάλυψε πως ήταν αρραβωνιασμένος και θα παντρευόταν σύντομα, γεγονός που θεώρησα ως τετριμμένη δικαιολογία για να ξεκόψουμε, μέχρι που παραβρέθηκα στο γάμο του. Έκτοτε ζει με τη γυναίκα του και το ένα τους παιδί.

Η gay απορία της εβδομάδας

mystique — Thu, 24 Jul 2008 15:11:26 +0000

Μπορεί κανείς να μου δικαιολογήσει γιατί στον πούτσο μερικοί μερικοί στα profiles τους γράφουν “r…” ή “R” προκειμένου να μας δείξουν ότι ψάχνουν για σεξ; Ντρέπονται; Το θεωρούν πιο σικ ή μήπως για να μπορούν να σε βγάλουν και τρελό από πάνω, λέγοντάς σου ότι το R δεν μεταφράζεται ως Real αλλά ως Relationship; Λες και δεν ξέρουμε όλοι μας γιατί μπαίνουμε στα chat…

Το τραγούδι της εβδομάδας: Παπαρίζου “η καρδιά σου πέτρα”

mystique — Thu, 24 Jul 2008 14:42:59 +0000

Από σήμερα απόφάσισα μια φορά την εβδομάδα να βάζω ένα τραγουδάκι που μου αρέσει, που μου θυμίζει κάτι ή που μου λέει κάποια πράγματα. Για αυτή την εβδομάδα το τραγούδι είναι από την Έλενα Παπαρίζου, το “Η καρδιά σου πέτρα”. Δεν είμαι καψούρης και δεν το αφιερώνω σε κανέναν ούτε και μου θυμίζει κάποιον παλιό γκόμενο. Απλά είναι θλιμμένο και για αυτό μου αρέσει. Η Έλενα σίγουρα έχει τεράστιο μέλλον και προς το παρόν το πάει μια καλά.
Απολαύστε το τραγούδι, καλή ακρόαση.

Λόγος να ντρέπομαι

mystique — Thu, 24 Jul 2008 14:32:43 +0000

Το ξέρω, έχω κάθε λόγο να ντρέπομαι γιατί έχω αρχές στη ζωή μου και μια από αυτές την πάτησα πρόσφατα. Είναι (ή έστω ήταν) αρχή μου να μην πηγαίνω με πρώην φίλων μου, ούτε καν με φίλους φίλων μου. Αυτή τη φορά δεν το τήρησα. Η κολλητή μου, πιστεύοντας ότι από εμένα δεν κινδυνεύει, μιας και ο γκόμενός της θα βρισκόταν για λίγες μέρες εκεί που κι εγώ βρίσκομαι ένα μήνα τώρα επίσης για δουλειές, σκέφτηκε να μείνουμε μαζί για μια βδομάδα ώστε εκείνος να μην πληρώνει και να έχει και παρέα. Έτσι, ήρθε την προηγούμενη εβδομάδα και τον φιλοξένησα στο σπίτι που έχω νοικιάσει.
Δεν είναι ο τύπος μου. Πιθανότατα αν μου την έπεφτε χωρίς να τον γνωρίζω, δεν θα έβρισκε ανταπόκριση. Δεν είναι άσχημος, απλά δεν είναι ο τύπος μου, όμως αυτό φαίνεται πως δεν με εμπόδισε. Δεν θα βρω δικαιολογίες του στυλ “έπαιζε το μάτι του”. Όντως έπαιζε αλλά εγώ, τόσο επειδή είναι γκόμενος της φίλης μου όσο και όχι ο τύπος μου, δεν θα έπρεπε να κάνω τίποτα. Ίσως ήταν αυτό που λέει ο κόσμος “κακιά στιγμή”, γιατί πέρασα ένα βράδυ μπροστά από το δωμάτιό του και είχε ανοιχτή την πόρτα. Καθόταν ανάσκελα, φορώντας μόνο το μπόξερ του και δεν κοιμόταν κι εκείνος όπως κι εγώ, γιατί έκανε πολύ ζέστη και το κλιματιστικό τα είχε παίξει. Πιάσαμε την κουβέντα στις δύο τα ξημερώματα και αλήθεια δεν είχα κακό σκοπό στο μυαλό μου. Καλά καλά δεν θυμάμαι τι λέγαμε όταν λες και κάποιος πάτησε το fast forward και βρέθηκα να του κάνω τσιμπούκι με μανία, έτσι ανάσκελα όπως ήταν. Και, όταν μου σήκωσε τα πόδια ψηλά και με κοφτές κινήσεις άρχισε να με καρφώνει, έχοντας μπει μέσα μου με τη μία, τότε το μόνο που δεν σκεφτόμουν ήταν ότι το ίδιο ακριβώς πράγμα ίσως έκανε και στην κολλητή μου που την αγαπώ. Από εδώ και πέρα δεν θα την αγαπώ μόνο, θα την ντρέπομαι κιόλας κι εκείνη δεν θα το ξέρει και ούτε και θα το μάθει ποτέ.
Ούτε για μια στιγμή δεν λειτούργησε καβλωτικά το γεγονός ότι με πήδαγε ο γκόμενος της φίλης μου. Ειλικρινά δεν το σκέφτηκα, μόνο δάγκωνα το σεντόνι για να μην ακουστώ όση ώρα έκανε ότι έκανε. Και το έκανε καλά, απίστευτα καλά και ήταν από τις πολύ ελάχιστες φορές στη ζωή μου που ήθελα να φωνάξω από ηδονή. Και ήταν η πρώτη φορά στα 25 του χρόνια που πήγαινε με άντρα και δεν ξέρω τι τον οδήγησε να πάει με μένα ή τι τον δίδαξε να ξέρει ακριβώς τι πρέπει να κάνει. Όμως το έκανε τόσο μα τόσο καλά που τον άφησα να τελειώσει εκεί που ήθελε – στα μούτρα που κανονικά σιχαίνομαι.
Χρειάστηκε μεγάλη δύναμη την επόμενη ημέρα για να το συζητήσω ψύχραιμα μαζί του. Του είπα πως ποτέ δεν θα έπρεπε να της το πούμε κι εκείνος φυσικά συμφώνησε και οι επόμενες λίγες ημέρες που μείναμε μαζί, κύλησαν χωρίς να κάνουμε τίποτα. Για μένα η δυσκολία ήταν μεγάλη, δεν ξέρω για εκείνον, αλλά συγκρατήθηκα. Και όταν έφυγε, ένα κλάμα τόσο γοερό και με τόσα αναφιλητά όσο ποτέ άλλοτε, προσπάθησε ανεπιτυχώς να ξεπλύνει τις τύψεις μου.